Site Hakkında

Bir insanın evlenmemesinin bin türlü nedeni olabilir. Evlenmediği halde çocuk sahibi olmak isteyen kadınlar için yapıyorum bu sayfayı (tabii ki erkekler de bakabilir).

Ben hiç evlenmedim, evlenmek istemedim. Şubat 2011 ve Aralık 2012 doğumlu iki bebeğim var. Hamile olduğumu anladığımdan beri yaşadığım şeyleri paylaşmak istiyorum burada, ailelere durumu açıklamaktan hukuki duruma, haklarımıza kadar. Evlenmeden doğurmak isteyen veya başka seçeneği olmayan bütün kadınların işine yarasın diye, kendimizi yalnız hissetmeyelim diye, görünür olalım diye.

Yıllar önce bir arkadaşımın ablası, birlikte yaşadığı sevgilisinden hamile kalıp, bebeğini evlenmeden doğurduğu zaman böyle bir yol olduğunu görüp, bunu yaptığı için hayran olmuştum D’ye. Şimdi bana çok daha normal geliyor, bunun savunulması gereken bir yol olduğunu biliyorum.

Çünkü her yerde, bekar bir kadın hamileyse ya bebeği aldırması gerekiyormuş, ya da mümkünse bebeğin babasıyla, olmadı başka bir adamla evlenmesi gerekiyormuş gibi yapılıyor (Burada bunu anlatan bir yazı var: Evlilik Dışı Çocuklar ve Annelik). Daha kötüsü, bazı kadınlar bekarken hamile kaldıkları için öldürülüyor, “namusunu temizlemek” adına. (Baksanıza internette neler söylemişler bu konu hakkında: www.yorumla.net) Evlenmeden çocuk doğurmanın çok fena bir şey olduğu fikrini desteklemek demek, kadının bu yüzden istemediği bir evlilik yapmaya veya bebeği aldırmaya zorlanmasına hatta öldürülmesine de üstü kapalı destek vermek demek. Halbuki yanlış bir şey yapmıyoruz biz. Bunu belirtmemiz gerekmesi bile haksızlık.

Ve bin türlü sebebi olabilir evlenmemenin. Beklemediğin bir hamileliktir, istemeden hamile kalmışsındır. Belki, benim gibi, sevgilinle yaşamaktan memnunsundur, bir bebeği onunla büyütmeyi istiyorsundur, ama evlenmeye karşısındır. Belki bebeğin babası bir ömür geçirmek isteyeceğin birisi değildir. Belki ilişkin bitmiştir, ya da bitirmek istiyorsundur. Belki adam zaten evlidir. Belki fuhuş yaparken hamile kalmışsındır. Belki tecavüz yüzünden hamilesindir (her kadının başına gelebilir!). Belki bebeğin babasını bilmiyorsundur bile. Ama bebeğini doğurmak ve büyütmek istiyor olabilirsin. Bebeği belki tek başına, belki babasıyla beraber, belki kendi ailenle, arkadaşlarının desteğiyle büyüteceksin, belki kadın derneklerinden, sığınmaevinden destek alacaksın…

Bu durumda, kadınlar olarak istemediğimiz hiçbir şeye mecbur kalmamak için, ve başka kadınlar da mecbur olmasın diye, evlenmeden çocuk sahibi olma yolunu bu ülkede bu toplumda daha görünür yapmak istiyorum. Dikkat edilmesi gereken şeyleri ve öğrendiğim destek yöntemlerini paylaşmak istiyorum. Benzer tecrübesi olan veya fikirlerini paylaşmak isteyen herkes buraya yazabilir!

Buraya kendi yaşadıklarımdan yola çıkarak birşeyler yazacağım, özellikle hukuk konusunda ve sağlık konusunda, burada okuduklarınız uzman görüşü değildir! Bu sitede sadece evlenmeden anne olmak üstüne değil, genel olarak annelik ve bebek bakımına dair tecrübeler de yer alıyor, isterseniz siz de görüşlerinizi gönderebilirsiniz.

Son olarak şunu söylemek isterim ki, bu siteyi Mart 2012’de kurmaya başlarken beni asıl harekete geçiren, o sırada hamile olan bekar bir arkadaşımın desteğe duyduğu ihtiyaçtı. Bu arkadaşımın durumu değişince ben de bu siteyle uğraşmaya ara verdim. Birkaç ay sonra gelen soru ve yorumlar üstüne dönüp bir de baktım ki, mesela evlilik dışı  çocuğun nüfusa nasıl kaydedildiğini okuyanların sayısı 1000’i aşmış (Ocak 2013)… Evlenmeden çocuk yapmayla ilgili tecrübe paylaşımına yeniden başlamamı sağlayan ilginize ve yorumlarınıza çok teşekkür ederim! (Ocak 2014, sitenin toplam ziyaret sayısı: 30.600, evlilik dışı çocuğun nüfusa kaydı yazısının toplam ziyaret sayısı: 4.300).

Daha güzel bir dünya için, umutla,

Zeynep

Reklamlar

116 thoughts on “Site Hakkında

  1. ben devlet memuruyum ve imam nikahlıyım eşimi çok seviyorum.özürlü bir çoçuğu var diye eşini bırakmıyor ama evlilik adına hiç birşey yok.sadece resmi olarak evliler.ve ben şuanda hamileyim.bebeğim babasının adını alabilirmi ve memuriyetimde karşıma bir sorun ahlak dışı tavır gibi gösteriliyor sanıyorum bir sorun olurmu beni bilğilendirin lütfen teşekkürler

    • merhaba, evet bebeğiniz babasının soyadını alabilir, babasının nüfusuna kaydolabilir. bebeğinizin nüfus cüzdanında onun “evlilik dışı” doğmuş olduğuna dair hiçbir bilgi yer almayacak, kendi oğlumdan biliyorum… ama bunlar için bebeğin babasıyla birlikte nüfus dairesine gitmeniz, onun da bebeğin kendisinden olduğunu kabul edip gereken evrakı imzalaması lazım. bu konuyu ayrıntılı olarak siteden okuyabilirsiniz: https://evlenmedendogurabilirsin.wordpress.com/2012/03/13/evlilik-disi-cocugun-nufusa-kaydi/

      memuriyetinizle ilgili durumu ise bilemiyorum… benim de duyduğum, evlilik dışı çocuğu olan KADIN memur YÜZ KIZARTICI SUÇ işlemiş sayılıyordu (ama evlilik dışı çocuğu olan erkek memur için böyle bir şey yok!)… bu hangi yasa maddesidir ve hala geçerli midir bilemiyorum. geçerli ise bile bunu sizin üstünüzdeki yetkililerin fark edip işlem yapması gerekiyordur muhtemelen, onların tavrı da önemli.

      bu konuda bilgi edinirseniz bana da yazar mısınız? siteye koymak iyi olur. bu arada ben de yeni doğum yaptım ikinci bebeğimi… bu siteyle uzun zamandır ilgilenmiyordum beni motive etmiş oldunuz, bir fırsatta buraya yazmak istediğim şeyleri eklemeliyim… ilginize teşekkürler, rahat ve keyifli bi,r hamilelik ve bebek dilerim size! iyi şanslar! zeynep

      • selamlar tekrardan, bir hukuk sitesinde gördüğüm kadarıyla evlilik dışı hamile kalmak artık yüz kızartıcı suç filan sayılmıyormuş, memuriyetinizi de yasal olarak engelleyemezmiş: http://www.turkhukuksitesi.com/showthread.php?t=69713

        malesef her konuda olduğu gibi bunda da karşınıza yasal dayanak olmadan size kafayı takıp rahatsız edecek insanlar çıkabilir, umarım öyle birşey yaşamazsınız. zeynep.

    • 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu gereğince, resmi nikahsız doğum yapmak işten atılma sebebi değildir. Nikahsız da olsa hamile kalan kadın memur doğum öncesi ve sonrası izinlerini kullanabilir. Zira, doğum izni kullanmak evlilik cüzdanı olduğu için değil, kadın hamile kaldığı için verilir.

  2. maceracı tarafımı ayaklandırdı bu site, ellerinize sağlık. nerdeyse eşime hadi gel gizlice boşanalım diyeceğim 😛
    yurtdışında pek çok çiftin bu şekilde -normalce- yaşadığını bilip de “türkiyede neden bu mecburiyet” sorusuyla sitenize geldim; ki aradığım tam da bu tarz bir yerdi. ben evliliği daha çok eşlerin birbiri üzerindeki haklarını koruyan bir kurum olarak görürüm, yani hastanede, hapishanede, mahkemede, cenazede, ölümde, mirasta vsvs… evli olmadan birlikte yaşayan çiftlerin bu tür yasal haklar konusunda “sevdiğini” yetkilendirmesi gibi bir şey var mı, yani bir tür vekaletname? vaktiyle eski erkek arkadaşım tutuklanıp da bana göre yeterince uzun bir süre içerde kaldığında soyisim benzemezliğinden (aile olmamaktan dolayı) onu görmem ve haber almam mümkün olmamıştı? şimdi, sizdeki gibi veya imam nikahı vs ailelerde(!) yasal olarak birlikteliğimizi nasıl savunabiliriz?
    biraz konuyu saptırdım biliyorum, kusuruma bakmayacağınızı umarım..

  3. merhaba Özlem, valla kusura bakmak ne kelime yazdıkların bana gaz verdi 🙂
    sorduğun konuları bildiğim kadarıyla cevaplamaya çalışayım, bir kere yasal olarak, bir adamdan çocuğun olduğu zaman o adamın sana ve çocuğa “bakmak” gibi bir mesuliyeti var, eğer bunu yapmazsa dava açabiliyorsun. hastane konusu, bizim ailelerimizin de bizi evlenmeye ikna etmek için en çok kullandıkları konuydu, yani birimiz bir kaza geçirsek, şuuru kapalı olsa diğeri “ben onun sevgilisiyim şu tür müdahalede bulunmanızı istemiyorum” diyemez muhtemelen, yasal olarak. ama herhangi bir arkadaşım gibi sevgilim de ben hastanedeyken yanımda refakatçi kalabilir, ya da acil bir durumda “onun kan grubu şudur” dese kimse “seni dinleyemem nikahın yok” demeyecektir.
    cezaevi konusunu biraz daha iyi biliyorum çünkü ben de hapishanelerle ilgili bir STK’da gönüllü çalışıyorum. bir tutuklu veya hükümlü, ismini bildirdiği herhangi bir yakınıyla görüşe çıkabiliyor, resmi olarak bunda nikah veya soyadı uyuşması aranmıyor. ayrıca hapse ilk girdiğinde herhangi bir bağ veya vekalet aranmadan 3 ziyaretçi kabul etme hakkı var mahpusun, yanlış bilmiyorsam.. zaten avukata vekalet verme vb işlemler de o 3 ziyaret içinde yapılıyor. ama elbette mahpusun “resmen” yakını olanlar onunla görüşmek konusunda hep daha avantajlı, hele ki bu yeni çıkan “aile görüşü” hakkıyla beraber (resmi nikahlı eşle aile görüşü yapılabiliyor ama sevgiliyle yapılamıyor, bu da bir çok insanı evlenmeye teşvik edecek herhalde).
    yani sorunuzun kısa cevabı, bu tür resmi makamlar karşısında birlikteliğimizi yasal olarak savunamıyoruz! tek elimizden gelen, arasında resmi bağ bulunmayan her vatandaşın hakkı olan şeyleri iyi kullanmak… bu bakımdan notere vekalet vermek birçok işlemi birbirimiz adına yapabilmemizi sağlayabilir, bu da zaten herhangi iki vatandaş arasında da olabilecek bir “yetki verme” biçimi.. sorunuza teşekkür ederim, ben evlnemden birlikte yaşama işini çocukla ilişkili olarak düşünüyorum ama çocuk olmadan birlikte olan iki insanın durumu da savunulması gereken normal durumlardan tabii!

    • teşekkür’de geciktim değil mi? fırsat bulup da tekrar bakamadım bu ara.
      bu kadar detaylı ve candan bir yanıt görünce “sevindirik” oldum desem az gelir. kendimden utandım biraz da. ben neden böyle olamadım diye.
      her ne kadar “yasal olarak savunamıyoruz” desen-desek de, bu yaptığın (yaşadığın) da çok önemli bir şey bence. kafamızdaki tabuları yıkan bir şeyler oluyorsa dışarda bir yerde, bu da onlardan biri, hem de medyatik değil, bizim gibi 🙂
      çoğalmaları temennisiyle…
      türkiyedeki bu sahte “evlilik kaynaklı sadakat” masallarının, şişirilmiş ritüellerin, artık yerinden edilme vakti gelmişti. geç bile oldu.
      her şeye rağmen, güzel şeyler de olabiliyormuş.
      teşekkür ederim, size de sevgilinize de, ailelerinize de 🙂

  4. böyle şeyler duymak ne kadar iyi geliyor! yakında böyle bir site yaptığımı biraz duyurmaya başlamak niyetindeyim, ailelere söylerken senin yorumunu okutacağım onlara 🙂

  5. ben hamile olabilirim bilmiyorum ama eger hamileysem bu çoçugu çok dogurmak istiyorum üstelik memurum karşıma ne gibi zorluklar cıkar ve tek korktugum şeyde ailem nasıl karşılayacak ne tepki verecek çoçugu dogurunca babası kabul ediyor ama evli benimle evlenmesi mümkün degil şuanda ailemi nasıl ikna edecegim toplumdaki iş yerindekilere nasıl kabullendirecegim en büyük korkum bu bu konuda fikri olanlar bana bir yol göstersinler şimdiden tşkler

    • zeynep hanım ben çok istiyorum çoçugumun olmasını sevdigim kişide olmasını istiyor ama o evli bunun gizli olmasını onun aile tarafına kimseye duyurmamı istemiyor ama ilerde söyleyecek onlarada çoçuk olursada nüfusuna geçirecek onda hiç bir sorun yok benim sorunum evlenemeyecgim çünkü boşanamaz bu çoçuğu aileme nasıl kabullendirecegim onların tepkisi belkide evlatlıktan ret edecekler bilmiyorum birde devlet memuruyum iş yerinde nasıl tepkilerle karşılaşırım kanunen birşey olurmu benim durumumda olanlar neler yaptılar nelerle karşılaştılar birde tutucu geri kafalı bir şehirde oturuyorum bunlarla ilgili görüşlerinizi düşüncelerini öğrenmek istiyorum belki bir cözüm yolu olabilirsiniz

      • keşke bir çözüm yolu olabilsem! ya da belki bizim gibi insanlar ne kadar görünür olursa çözüme doğru biraz daha ilerliyoruz hep beraber…

        devlet memuriyeti meselesinde benim izleyebildiğim kadarıyla “hukuken” birşey yapamazlar artık. evlilik dışı çocuk yapmak eskiden sadece kadın için yüz kızartıcı suç sayılıyordu ve memuriyetten men vardı. artık yok. ama çalıştığınız yerde insanlar size nasıl davranır, bu meseleye takıp başka şeyleri bahane ederek başınızı ağrıtırlar mı, onu bilmiyorum… sadece diyebilirim ki, eğer hamileysen ve bebeği istiyorsan, bütün bunlar teferruat kalıyor.

        annelik zaten herkes için zor bişey. bizim için bu çevre meseleleri yüzünden birkaç kat daha zor olabilir. bu da haksızlık tabi ki. ama güçlü olmamız lazım, başka da bir çare yok ki. doğru bildiğimiz gibi yaşamak bence çocuklarımıza verebileceğimiz çok büyük bir hediye.

        aile meselesi belki en ince olanı… ters tepkiler verebiliyorlar ve çok incitici olabiliyor bu. dediğim gibi, ailemle olan konuşmalarımızı oturup yazıcam buraya. bunu çok önceden yapacaktım aslında, kusura bakmayın.

        ben aileme söylediğimde 7 haftalık hamileydim, bebeğin düşme ihtimali vardı ve bu yüzden kimseye söylemelerini istemedim (hepsi çok sevindi ama evlenelim diye çok da ısrar ettiler, bizim evlenmemiz önünde bir engel yok sadece doğru bulmuyoruz evlenmeyi). her ikimizin anne-babası, kardeşlerimiz ve 2 arkadaşımız dışında kimseye söylememiştik, düşerse bir sürü insanın vah-vahlarıyla üzülmeyelim diye. biliyorsunuz kürtaj 10 haftaya kadar yapılabiliyor. dolayısıyla eğer siz bebeği istediğinizden eminseniz, ama ailenizin kafanızı bulandırabileceğini düşünüyorsanız ve aldırma baskısıyla karşılaşmaktan korkuyorsanız, 10 hafta dolana kadar beklemeniz iyi olabilir. Ondan sonra söylediğinizde aldırmak artık imkansız olacağı için en azından o konuda baskı yapıp sizi üzemezler.

        ayrıca hamileliğin özellikle ilk haftalarında (ilk 3 ay) insan çok hassas, kırılgan oluyor, iyi düşünmek zor, etki altında kalmak çok kolay oluyor… zor konuşmalar yapmak için o 3 ayın geçmesini beklemenizi bu yüzden de tavsiye ediyorum. e-gebelik.net sitesinde, hamileliğin 10. haftasına gelindiğinde düşük riskinin yüzde 1’e indiğini okumuştum. biz diğer yakınlarımıza haber vermek için 10. haftanın dolmasını beklemiştik.

        eğer işinize yarayacağını düşünüyorsanız bu siteyi ailenize gösterebilirsiniz. bu aralar her gün aşağı yukarı 30 kişi, internette “evlilik dışı çocuk” vb için arama yaparak bu siteyi buluyor, yani hiç de az değil sizin-bizim gibi insanlar ve bizimkiler gibi çocuklar. ailenizin sormak isteyeceği şeyelr olursa memnuniyetle cevaplarım.

        sevgiler

      • Aynı durumdayım. Tıpatıp hemde. Ne yaptınız? Uzun zaman olmuş cevap yazmazsınız belki de.

        • canım ben çoçugumu kaybettim ama tekrar hamileyim 5 aylık oglum olacak ben önceki bebegimi 2 aylıkken kaybettim benim rahatsızlıgım varmış o yüzden bebegim karnımda ölmüş kürtaj olmak zorundan kaldım ama bu sene tekrar 7 ayda hamile kaldım şuan 5 aylık oldu inşallah allah izin verirse mayıs gibi dogacak benim durumum çok karışık oldu şuanda evli degilim ailem ögrendi hamile oldugumu ailemle görüşmüyorum sevdigim adam evliydi oda yeni boşandı boşanma kararını alınca nikah kıyacagız şuanda iş yerine hiçbirşey söylemedim nikah kıyıncaya kadar söylemeyecegim ilerde gelişmeleri yazarım tekrar

          • Aleyna, seni buralarda tekrar görmek ne güzel! evet önceki hamileliğini hatırlıyorum ve aslında bu haberi bekliyordum senden, inan çok sevindim! demek bir oğlun olacak, baharla beraber :)) babasının boşanabildiğine de sevindim, işler daha kolay olacak demek sizin için.. umarım ailen de anlar senin yaptığında bir yanlışlık olmadığını. bebebğinin doğumunda ailenin yanında hissetmemek zor olsa da, dilerim onlar da torunlarını sevdiklerini anlar ve barışırsınız bir gün. güzel haberlerini bekliyorum… ara sıra uğrayıp, benzer durumdaki başkalarıyla da yazışabilirsin, bu işin zor aşamalarından bazılarından geçtin artık, “çekenler” olarak birbirimize destek vermek hepimize iyi gelebilir. çok sevgiler, sana da oğluna da 🙂

    • BEN KADROLUANASINIFI BAYAN ÖGRETMENİM EVLİ BİR ADAM ONDAN HAMİLEYİM DOGURMAK İSTİYORUM MESLEKTEN ATILRMIYIM ÇOK ÇARESİZİM BU KONUDA BİLGİSİ OLAN VARSA BANA YAZSIN SEVGİ HANIM.

      • Merhaba Sevgi,

        meslekten atılmazsın. yani hukuki olarak böyle bir şey yok. Ama sana bu yüzden takıp seni uzaklaştırmak için başka yollar arayacak bi müdür varsa, uğraştırabilir seni. Bu konuda şurada da bilgi var:
        http://evlenmedendogurabilirsin.net/2013/01/20/nikahsiz-gebelik-ve-memuriyet/

        buradaki, ben dahil bri çok kadının aksine, bebeğini doğurduğunda doğum izni alabileceğin, hiç olmazsa kendi maaşına sahip olduğun bir mesleğin var. yaptığında yanlış bir şey yok, korkma. sen dik durursan üstüne gelemezler.

        ben anaokulu velisiuyim artık. işin o tarafını da düşünüyorsundur belki; velilerden tepki olur mu, gibi… bence veliler, çocuklarına iyi davranan öğretmenleri koruyup kollarlar, biz öyle yapmaya çalışıyoruz en azından. ayrıca elbette ne velilerin ne iş arkadaşlarının senin özel hayatına karışmak ve yorum yapmak gibi hakları olamaz.
        sevgiler

  6. Merhaba Aleyna,

    öncelikle eğer doğurmak istiyorsan sakın vazgeçme bebeğinden. babası senle evlenmese de çocuğu nüfusuna geçirebilir. o geçirmese bile, mecbur kalırsan babalık davası açabilirsin…

    ailen nasıl karşılar bilemiyorum ama benimkiler nasıl karşılamıştı konusunu senin için ve bu durumdaki herkes için daha ayrıntılı yazacağım çok yakında, söz. tek cümlelik özet: doğumdan önce evlenin diye baskı yapıyorlardı, çocuk doğar doğmaz hepsini unuttular ve artık gözleri torunlarından başka birşey görmüyor. evli olmadığımızı unuttular nerdeyse.

    kolay gelsin!

    • tşk ederim zeynep hanım inşallah hamileyimdir eger hamileysem size müjdeyi veririm ayın 30 adet olmam lazım eger olmazsam bende anne olacagım artık psikolojim falan bozuldu kendimi hamile gibi hissediyorum oldu olmadı strese girdim dört gözle bekliyorum yalnızım yalnızlıgımı dolduracak hayatıma renk katacak sevdigim adamdan ve bende bir parça ikimizin parçası bir bebek bir nefes allahım nasip etsin annelik duygusunu bana tattırsın yaşım 38 bende anne olmak istiyorum sizinde ailenizle ilgili görüşlerinizi bekliyorum en çok bunlar kafama takılıyor ne söyleyeyim nasıl ikna edeyim diye düşünüyorum daha olmadan allaha emanet olun

  7. Hiç bir kadına tavsiye etmem. çok zor,yıpratıcı,bir durumdur. beğenmediğiniz kişiler bile sizi kınayabilir ve çocuk masum olduğu halde dışlanabilir Allah kimseyi bu duruma düşürmesin

  8. insan hakları kapsamında insan evlenmeden de çocuk sahibi olabilir zaten bunu tercih eden kadın da tüm şartları enine boyuna düşünmüştür. bir erkek olarak bu yolda sizleri destekliyorum toplumsal kalıplara takılmadan doğru bildiğiniz yolda ilerleyin. eminim bir çok -sözde- evli çiftten çok daha iyi nesiller yetiştereceksiniz. saygılarla. ahmet.

  9. çok teşekkür ederim Ahmet 🙂 bunu tercih eden kadın da tüm şartları düşünmüştür demişsin ya, güveninin için sağ ol, ben bunu tercih eden kadınlardanım, fakat evlenmeden çocuk yapmayı hiç de düşünmediği, istemediği halde buna mecbur kalan veya beklenmedik bir hamilelik karşısında nikah olmasa bile çocuğu doğurmayı seçen kadınlar da çok var. özellikle belirtmek istedim çünkü daha hazırlıksız yakalanan bu anneler ve babalar ayrımcılığa da daha çok maruz kalıyorlar. sağ ol desteğin için.

  10. Bütün ahlaksızlar buraya toplanmış. Çok pardon siz hangi Dine mensupsunuz ve nerede yaşıyorsunuz çok merak ettim. Bu topraklar üzerinde sizin gibi insanların yaşadığını bilmek beni hüsrana uğrattı.Böyle ahlaksız, din örf adet nedir bilmeyen insanların fikirlerinin bu şekilde yaymaya çalışmasına göz yumacak değiliz elbet. Sitenizi öncelikle gerekli resmi makamlara ihbar ettim. 3 gün içerisinde kapatılmadığı takdirde Heck’lenecektir. Ardından takip edileceksiniz. Ve eğer fuhuş veya buna benzer suçlarla hakkınızda tutuklama kararı vs. çıktı ise hakkınızda tekrar toplumu fuhuşa sevk etmekten suçlanmanız için elimden geleni yapacağım. Ve etkili olacağımdan da emin olabilirsiniz

    • bir çocuk dünyaya gelirken annesiyle babasının nikahlı olmamasının dinle ahlakla bir bağlantısı yok beyefendi. siteye gelen soru ve cevaplara bakarsanız çocukların evlilik dışı doğmasının ne kadar fakrlı sebepleri olabildiğini görürsünüz. fuhuşla elbette bir alakamız yok, fuhuşu teşvik ettiğimi nerden çıkardınız merak ettim doğrusu. siteyi doğru dürüst incelemeden öfkeye kapılmışsınız galiba… ha, fuhuş yapanlar veya buna mecbur bırakılanlar da sizin bizim kadar kıymetli insanlardır, o ayrı konu. fuhuş yaparken hamile kalan ve bebeğini doğuracak olan bir kadın da, sizin anneniz ve benim annem ne kadar anneyse, o kadar annedir, ben ne kadar anneysem o da benim kadar annedir. ben bebeğimi nasıl seviyorsam, sizin beğenmediğiniz bir çok anne de öyle seviyprdur biliyorum. bilmem sizin de bir çocuğunuz var mı?
      varlığımızı kabullenmek sizin için zor olsa da, sizin için hiçbir tehdit oluşturmadığımızı fark etmenizi diliyorum.
      öte yandan, siz de benim için bizim için tehdit değilsiniz. bu sitede yasa dışı hiçbir şey yapılmıyor dolayısıyla tabii ki kapatılmayacak. hack’lemeyi buyrun deneyin ama kolay değil o işler o kadar. adres ve tüm kişi bilgileri gizlidir burada, kolay kolay takip edemezsiniz. ama ola ki saldırmakta kararlıysanız, arkamdan vurmayın önce kendinizi tanıtın olur mu?

      • islamıyet dını nıkahsız beraberlıgı onaylamaz ..haramdır.hıc arastırmadan dınle bı alakası yok demıssınız.ISLAMIYETE gore bırbırıne nıkah dusen ıkı kısının bır odada kalması bıle uygun degıldır kı beraber yasamak dıye bır konu yoktur bıle.lutfen arastırmadan boyle rahat konusmayın.bılmemenızı anlarım ama bılıyor gıbı yargı vermenızı anlamam.ancak haram bırlıktelık yasamıs bundan hamıle kalmıs bı hanım tabıkı dogurmalı bebegın bı sucu yok.ancak tovbe etmelı muslumansa..bu cok onemlı bu kadar rahat dusunulurse sonu ne olur..evlılıge karsıgım sozu ne demek .neden karsısınız ıkı kısının bırbırıne aıt olması bırbırıne baglı olması kadar guzel ne olabılır kı..
        ben sadece musluman olan bır hanımın ya da erkegın zınadan uzak durması gerektıgını sızlerle paylasmak ıstıyorum .evlılık ALLAHIN o bırlıktelıktekı onayıdır sahıtler huzurunda yapılır dua ıle yapılır ve kıymetlıdır..
        neden zor yolu sectıgınızı anlamıyorum ancak bu kımsenın kımseye kufretmesını saygısızlık yapmasını da hos gormez..cok saskınım boyle bı sıteyle karsılastıgıma.
        sadece ınsanların ıslamıyetı yanlıs bılmesıne yol acmamanızı rıca etmek ıstıyorum.
        hocbır dınde boyle bırsey yok demeyın..

        haram helal ..kavramları vardır bızım dınımızde ve haramlara dıkkat eden her zaman rahat eder..ALLAHIN rızasını alır.
        yargılayıcı ancak ALLAHtır bıze dusmez su dogru su yanlıs demek .Ancak bu kadar da rahat olmamak gerek .baslasımlarınızı okuyanların hepsı bunu onaylıyor demek degıldır benım gıbı sasırmıs olanlarda mevcuttur..

  11. merhaba ben genç bir kızım ve geçen hafta hamile olduğumu öğrendim. Aldırmak istemiyorum çünkü bunu kaldırabileceğimi düşünemiyorum. Çocuğumun babası türkiye de yaşamıyor ve aynı zamanda türk de değil bu doğum öncesinde, sonrasında sorun olur mu? ayrıca evlilik dışı doğum yapacağım çok fazla sorun yaşar mıyım? Bu konuda beni bilgilendirirseniz çok sevinirim.

    • Merhaba,

      tebrik ederim umarım çok rahat bir hamilelik geçirir bebeğini mutlulukla alrsn kucağına. bebeğin babasının türk olmaması, türkiyede yaşamaması sorun olmayacak merak etme.
      evlilik dışı doğum konusunda sorun olabilen 2 başlık var, birincisi ailelerin çekinceleri. eğer ailenin desteğini alırsan çok rahat edeceksin. gördüğüm kadarıyla yaptığının yanlış olmadığını kendin gayet iyi biliyorsun ve kafan net. sen böyle durduğunda ailen de yanında olmayı daha kolay öğreniyor.. ailen senin arkada durduğunda çevreyle toplumla zaten çok ciddi sıkıntlar yaşamıyorsun. dolayısıyla bu konuda sorun yaşamayacağını umuyorum, sitede benim ailemin tepkilerini yazmıştım görmüşsündür, belki bunları göstermen seninkilerin de işini kolaylaştırır ve içini rahatlatır. sana çok net şunu söyleyeyim, bir bebeğin annesi dik durduğunda, dedesi, anneannesi, teyzesi dayısı herkesin içinde o bebeği gururla sevip okşadğında kimse kolay kolay “aa bu da evlilik dışı çocukmuş” diyemiyor, onlara laf düşmeyeceğini anlıyorlar daha ağızlarını açmadan.
      ikinci başlık, hukuk kurallarının içindeki saçma ayrımcılıklar. mesela yeni boşanmış bir kadının, veya evli olup kocasından başka birinden hamile olan bir kadının çocuğunu otomatik olarak kocası – eski kocası üstüne kaydediyorlar filan. sen hiç evlenmedğin için bu konuda da sorun yaşamayacaksın. ama eğer yaşın 18’in altındaysa çok dikkatli olman lazım: 18 yaş altında cinsel ilişki, eğer kız veya başka birisi şikayet ederse, çocuğun cinsel istismarı sayılıyor hukuken. mesela ailen şikayet ederse , sen “ben isteyerek birlikte oldum” desen bile bebeğin babasının başı ciddi belaya girebilir.

      bebeğin babası durumu biliyor mu, bebeği onun üstüne kaydetmek istiyor musun? doğuma daha çok var ama tc vatandaşı olmayan birinin üstüne çocuk nasıl kayudediliyor, onun vatandaşı olduğu ülkede, çocuğun onun üstüne kaydedilmesinin getirdiği hukuki şartlar neler, bunları araştırman lazım. doğumdan sonra çok kolay fırsat bulamayabilirsin, istersen şimdiden araştır bunları ve babası olarak o kişiyi göstermek isteyip istemedğine önce sen, bunlara göre karar ver.

      folik asiti ihmal etme, erken yaştaki hamileliklerde bazı risklerin daha büyük olduğunu unutma, doktor kontrollerini ihmal etme :)) ara sıra bana da yazarsan sevinirim,
      sevgiler

      zeynep

      • Hamile olduğumu babası ile öğrendik ve bana açık açık beni tanımasını istemiyorum sen biriyle evlenip doğur ya da başka bir aileye ver dedi ilişkimi o yüzden bitirdim zaten normalde İngiltere de öğrenim görüyorum şu an ama Türkiye’ye dönüyorum hem anneme söylemek için hem de Türkiye’de kalmak istiyorum. Ayrıca o baba diye nitelendirilen kılıksızın çocuğumu görmesini hiç istemiyorum bunun için mahkeme açma hakkım vardır değil mi? Kendisi Suudi Arabistan da yaşıyor ama kısa bir süreliğine o da İngiltere de benim gibi ve çocuğu duyunca zaten benden kaçmaya başladı konuşmadı kesinlikle doğumdan sonra hiçbir şekilde ne beni ne de bebeğimi görmesini istemiyorum gerçi hal ve hareketleri ile görmeyeceğini belli ediyor ama %100 emin olmak istiyorum

        • valla yanlış yönlendirmiş olmayayım ama mahkeme filan açmana bile gerek yok. baba olmayı hak etmeyen o kılıksızı, çocuğunun babası olarak yazdırmaman yetiyor :)) bu tamamen senin elinde olan, senin karar verdiğin bir kayıt.

          çok derdiyse o düşünsün, o uğraşsın – çocukla ilgili hak iddia edecek olursa, onun babalık davası açıp baba olduğunu kanıtlaması gerekir. ki bunu yapsa bile, türkiye kanunlarında evlilik dışı doğan bebeğin velayeti annededir. baba, bebeği tanıyıp ben bunun babasıyım diye nüfusuna adını yazdırabilir, miras vb haklarını verebilir, ama velayeti anneden alamaz (anne aleyhinde çok ciddi durumlar varsa iş değişiyordur belki, ama sizin durumunuzda öyle bir şey yok nasılolsa).

          türkiye kanunlarına göre bir adam, hamile bıraktığı kadına ve çocuğuna, kadınla evli olmasa bile bakmakla yükümlü, aklında olsun ihtiyaç duyarsan.

          bazı ülkeler “bu bebeğin babası buralı olduğuna göre bebek de bu ülkenin vatandaşıdır sen kafana göre onu türkiyeye götüremezsin” gibi kanunlara sahip olabilirler. adam ingiltere vatandaşı değil anladığım kadarıyla. arabistan kanunlarıyla senin başına iş açmayacağını umuyorum. çocuğu güzel güzel türkiyede doğurup, baba adına da beğendiğin herhangi bir ismi yazdırman en temizi olacak gibi görünüyor.

          sevgiler

  12. merhabalar. ben 24 yaşındayım. boşanmış ve dağılmış bir ailenin çocuğuyum. annemle yaşıyorum. ikinci bir evlilik yaptı ve yalnız yaşamam gerekecek. üni. mezunuyum. hala okuyorum ve part time çalışıyorum . ayrı eve çıkmamın gerektiği bir durumda 2 aylık hamile olduğumu öğrendim. sevgilimden de ayrılma sebebim onun nişanlı olduğunu öğrenmem idi. çocuğu aldırabiliyorum. bunu yapabiliyorum. ama şu başlığı bulmam aklımdan geçen bir cümleyi yazmamla oldu. akıllı ve güçlü bir insanım ,tek başıma anne olmaya da cesaretim var. Allah kimseye taşıyamayacağı yük vermiyor ama ne yazık ki imkan da vermiyor. en büyük korkum ailem tarafından dışlanmak. zengin bir insan olsam dünya umrumda olmaz bakarım büyütürüm.. ama ikilemdeyim. ailemle konuşşsam mı durumu yoksa asla bilmemeliler mi. aldırmalıyı mıyım ?

  13. Merhaba Nil,

    durumun karışıkmış ama cevabını kendin vermişsin bile, sanki. bu senin cevabın, elbette ben bir şey diyemem ama sana içimden geçeni söyleyeyim, değerlendirmesi sana kalıyor… “evlenmeden doğurabilirsin” yazıp bu siteyi bulduysan, doğurmayı istediğin için olmuş bu. aldırabilirim diyor ama bunu soruyorsan, bence, aldırmak istemediğin için soruyorsun , o halde aldırmamalısın. sana şunu yapmalısın demek haddime değil aslında, kusuruma bakma, birlikte düşünmek anlamında yazıyorum…
    senin durumuna özel değil de genel anlamda hissettiğim bir şey var, bir kadın eğer hamileyse ve en yakınları dışındaki kişilere de “hamileyim ama aldırıcam” diyorsa, yani bunu bir çok kişiye söylüyorsa, bu bence “biriniz bana destek olun, bana cesaret verin, zor durumdayım ama ben aslında aldırmak istemiyorum” demektir, bana hep öyle gelir yani. senin buraya yazdıklarından bana, aslında bebeği aldırmak istemediğini, bunun için dayanak aradığını hissettiriyor.
    ailenin nasıl karşılayacağını bilemem, herhalde çoğumuzunki “aa evlenmeden mi doğruacaksın, ne iyi fikir” demiyordur, benimkiler de demedi. fakat bir çok aile, tam oalrak içlerine sinmese de bir şekilde ikna oluyor, alışıyor… torunlarını ve çocuklarını seviyorlar… bu sitedeki yorumları ne kadar okudun bilmiyorum, yprumlarda anlatılanlar bana kendi yaşadıklarımdan çok daha farklı durumları gösterdi, bu çeşitlilik senin için de ailen için de “alıştırma” olabilir belki.
    ekonomik kaygı konusunda haklısın, çocuk büyütmek , ona para yetiştirmek bakımından değil ama senin kendi hayatını engellediği, para kazanmanı kısıtladığı için zor. hele de, sana destek olacak birileri, sen çalışırken ona bakacak birileri olmazsa sıkıntı çekebilirsin. fakat geçiyor bir şekilde, “doğan büyüyor” diyorlar ya… bizim de darlık çektiğimiz zamanlar olmuştu, yine de olabilir. çok zor şartlarda büyüyen ve çocuk büyüten bir çok insan var bilyiorsun. ayrıca, çocuğu büyütürken sana destek olacak kişi ille de annen baban veya çocuğun babası, onun ailesi olmayabilir, senin arkadaş çevren de sana nefes aldırabilir.
    kendi adıma, hayatın tesadüflerine açık olmaktan yanayım. büyük büyük konuşmak istemiyorum aslında, basmakalıp olacak ama zamanla birçok şey değişiyor, şartlar düzelebiliyor, ama aslında doğurmak istediğin bir çocuğu aldırma kararının geri dönüşü olmuyor, zamanla geri gelmiyor, sadece biliyorsun: doğsaydı şimdi şu yaşta olurdu.
    kürtaj konusunda, hele de böyle açık bir yerde konuşmak zor. bazen en doğru karar olabilir, bazılarımız için her zaman en doğru karar da olabilir hatta. elbette en tabii hakkımızdır ve kendi kararımızdır, ama işte “benim bedenim” diyoruz ya, acısı olursa onu da biz çekiyoruz.
    umarım yine yazarsın, umarım söylediklerim seni yormamış, işine yaramıştır
    sevgiler

  14. teşekkür ederim . öncelikle ”’bu bence “biriniz bana destek olun, bana cesaret verin, zor durumdayım ama ben aslında aldırmak istemiyorum” demektir, ” çok doğru. hayat süprizlerle dolu . nasıl bir karar verirsem içinden güzellikler de çıkabilecektir.. sadece öğrendiğimden beri boğazıma bir düğüm atılmış gibi. nefes bile alamıyorum. ama kendimi değil nasıl yaparımıda değil.biliyorum yapılır.. yalnız anne olmanın zorluğundan daha çok yalnız bir annenin çocuğunun yaşabileceği zorluğuda düşünüyorum. aslında çok fazla şey düşünüyorum .. çünkü erkek arkadaşım böyle birşeyi duyduğunda bana nişanlı olduğunu ve düzenini bozamayacağını söyledi. hayatımda peşpeşe ani çok şey öğrendiğim bi durumdayım. . anne olmayı her zaman çok isteyip aldıran arkadaşlarıma defalarca burnumu sokup neden böyle birşey yaptın diye sorardım .. sanki başıma hiç gelmeyecekmiş gibi.. anlamadığım dilden konuşmuşum ..şimdi anlıyorum.. evet aldırmak istemiyorum ..çünkü öğrendiğim günden beri sırf onun için sağlıklı besleniyorum ..sigarayı bile bıraktım . beni sonsuz sevecek bir varlığa şimdiden kalbimde sevgi sevgiler büyütmeye bile başladım.. ama ben bütün zorluklara göğüs gerebilirken onun en ufak isteyeceği birşeyi bile yapamamak beni şimdiden korkutuyor. iyi bir hayat vermek isterim.. yaşadığı ve yakınımızda olduğu halde babasız büyüdüm.. bir çocuk olarak ve ölene kadar babasız büyümenin nasıl bir duygu eksikliği olduğunu biliyorum.. hiç kimse hiç bir arkadaş alamıyor yerini o duygunun.. eksik büyütmek mi ..işte bu duyguyu da yaşasın istemem.. teşekkür ederim.. kesin hiç bir karara varabilmiş değilim.. her hücrem benden fazla şey düşünür halde. . kendi harçlığını çıkaran bir öğrenciyken suan kendimden çok daha fazla şey düşünüyorum.

    • sevgili Nil , sana ukalalık yapmayı, zor olan işini zorlaştırmayı hiç istemiyorum, fakat belki de yaknda katılacağın annelik aleminden sana aktarmak istediğim önemli bir konu var, bu yazdıkların üzerine. “onun en ufak isteyeceği birşeyi bile yapamamak beni şimdiden korkutuyor. iyi bir hayat vermek isterim.. ” demişsin ya. bunu çok iyi anlıyorum ama bu aslnda anneliği bence en çok zorlaştıran, çocukluğu ağırlaştıran şey, yani mükemmeliyetçilik. her istediği yapılan çocuklar, mutsuz büyüyorlar. çok yakınımda var böyle bir çocuk ve anne, 1,5 yaşndan beri tanıdığım bu çocuğu gülerken çok az görüyorum, oysa annesi ve babası onu en iyi şekilde büyütmek için gerçekten kendilerini paralıyorlar. anlatması kolay değil ama mesele de bu, her şey çok güzel olsun diye uğraşınca kendinden çıkıyor, “anne”den başka bir şey olamıyor ve çocuğu da boğuyorsun. kırılmasın diye onu herkesten sakınarak kırılgan bir çocuk yetiştiriyorsun; sen her şeyi kontrol etmeye çalışırken, hayatın zorluklarına hiç hazırlksız, istediği en ufak şey yerine gelmeyince hemen mutsuz olan , öfkelenen, saldırganlaşan bir çocuk, her şeyi yönetmek isteyen zavallı bir çocuk çıkıyor ortaya. o çocuğa çok üzülüyorum ben. benim çocuklarım da her daim mutlu değiller, ben bazen çileden çıkan, bağıran bir anneyim (malesef). ama işte, herşey dilediği gibi yapılan çocuktan daha mutlu, daha huzurlular benimkiler ve etrafımdaki bir çok , zorluklarla, hatta yanlışlarla büyüyen çocuk. bu anlattığım mutsuz çocuğu annesi en sağlıklı şeylerle beslemeye çalışır hep, benim ve başka annelerin çocuklarımıza meyve suyu, cips, şeker çikolata filan veriyor olmamızı hiç tasvip etmez (ki ben de bir sürü abur cuburu yedirmiyorum aslında çocuklara), ama onun en beğenmediği annenin daha kaygısızca büyüttüğü, hatta bazen vurduğu çocukları, bu annenin en iyi şekilde yetiştirmek istediği çocuktan çok daha multu, rahat çocuklar. eksik büyümek demişsin… eksik bazen de en eksiksiz görünen şeyde oluyor. senin böyle bir anne olacağını hiç sanmıyorum tabii ki, o yüzden yazmadım bunları. sadece, her şeyin senin çocuğun için isteyeceğin, hayal edeceğin şekilde olmaması ihtimali seni korkutmasın, germesin demeye, kaçınılmaz şeylerin aslında o kadar fena olmadığını anlatmaya çalışıyorum. çocuğuna her şeyi sağlayabilen çok iyi bir anne olmak yerine, onu seven ve hep yanında olan, bazen yanlış da yapabilen, kendi hayatı, okulu, işi, arkadaşları olan bir Nil olman hem seni hem de eğer doğurursan çocuğunu daha mutlu edecektir, mutlu anne mutlu çocuk, paradan, babadan, soyadından çok daha önemli olan şey bu bence.

      yakınında olduğu halde babanın senin haytaında olmadığını anlatmışsın ya, ben de çocukların babasından ayrıldım, ayrı bir eve, kendi “ilk” evime çıkmayhı başardığımda büyük oğlum 2,5 yaşındaydı, küçüğü daha 1 bile değildi. babalarını hemen her gün görüyorlar (ben de görüyorum dolayısıyla, ama dostane bir ilişkimiz var) anne baba arasındaki sevgi, aşk ilişkisi bu çocukların hayatında olmayacak, bu beni üzen, çocuklarım için içimi burkan bir şey, ama ne yapalım, böyle oldu işte. çevremdeki bir çok çocuk ve yetişkinin de durumu böyle (anne ve babaları birlikte ama sevgisiz olan, ayrı olan, babasını veya annesini hiç göremeyen…)… demek istiyorum ki bunlar bizim kontrol edemeyeceğimiz şeyler bazen, hatta sanki çoğu zaman. aslında çocuk istediğin halde bir hamileliğe son vermek zorunda kalmak da öyle bir şey, bir yandan.

      ali doğduğunda ben 28 yaşındaydım, şimdi 32 sayılırım. ayrıldığımızda, bundan sonraki hayatımı yalnız anne olarak geçirmeyi düşünmesem de iki çocuklu, hem de evlenmeden çocuk yapmış birinin aşk hayatı bakımından geleceği pek parlak görünmüyordu gözüme. şimdi tam da bugünlerde yeni bir ilişkiye adım atmak üzereyim, unuttuğum, çok güzel bir heyecanmış. pek de söylemediğim bu yeni durumu sana söylemek istedim. önünde duran ihtimalin kıymetini bilemeyen, “planlarımı bozamam” diyen o adamdan başkaları olacaktır senin de hayatında. kolaylıklar, ferahlıklar, iyi geceler

  15. Merhaba.. İki aylık hamileyim ve evli değilim. Sevgilimden ayrılmaya çalışıyorum ama şuan ayrılmak istemiyor ve beni çocuğu almakla korkutuyor. Çok fazla araştırdım ve okudum. Tek merak ettiğim o olmadan çocuğumun babası yok diyerek nüfus müdürlüğüne gittiğimde nasıl kimliğini çıkarabilirim? Çocuğumu yurtdışında doğurmayı planlıyorum. Yani acaba çocuk doğduğunda ben babasıyım diyerek bir hak idda edebilir mi? Şimdiden çok teşekkür ederim.

    • Selam,

      hiç merak etme, bebeğin doğum belgesiyle (hastanede veriyorlar) nüfus müdürlüğüne gidip çocuğu kendi nüfusuna kaydedebilirsin, baba adı olarak herhangi bir isim söylemen yeter. beğendiğin, senin seçeceğin bir erkek ismini söylüyorsun, yazıyorlar. bu sitede bununla ilgili başka yazılar da var, sağ menüden okuyabilirsin. bu konuda sorun yaşamazsın.

      evlilik dışı doğumda çocuğun velayeti annede oluyor.

      sen onu baba olarak belirtmesen de, bebeğin babasının “ben bu çocuğun babasıyım” diye bir iddiada bulunmaya hakkı var elbette, mahkemeye başvurup babalık testi ile çocukla kendisi arasında soy bağı kurdurabilir (bunda bir kötülük yok senin ve bebeğin adına, çocuğu nüfusuna geçirmesi anlamına da gelmiyor soybağı kurdurmak)

      çocuğu veya velayetini senden almak isteyip dava da açabilir tabii ama kazanma ihtimali yok gibi bir şey; zira hukuk sisteminde seni evlilik dışı hamile “bırakmış” olması onun “sorumsuzluğu” olarak algılanıyor anladığım kadarıyla, sen de biraz mağdur statüsünde kalıyor ve istersen ondan nafaka filan da talep edebiliyorsun. yine de, hukukçu değilim ben, bunları uzman olarak söylemediğimi vurgulamak isterim, sadece tecrübeler üstünden konuşuyorum. imkanın varsa daha iyi bilen birine danışabilirsin için rahat etmesi için… kolay gelsin, nefis bir hamilelik geçirmeni dilerim,

      sevgiler

      zeynep

  16. merhaba zeynep hanım çok kötü durumdayı ben hamileyim evliyim bebegimin babası eşim degil bu nasıl anlaşılırmı benim tek korkum dogum sırasında çıkarmı yoksa bebegimi aldırmak durumund kalıca uyuyamıyorum kan uyuşmazlıgında belli olurmu tek korkum onda lütfen hemen yazın.

    • Çıkmaz, hiç merak etmeyin. içiniz rahat olsun. biri kalkıp babalık testi yaptırmaya karar vermezse öyle sıradan olaylarda çıkacak bir şey değil.

      kan uyuşmazlığını anlatayım, o olay anne ile bebek arasında yaşanan bir olay. senin kanın negatif (-) ise, bebeğinki de pozitif (+) olursa kan uyuşmazlığı olabilir. eğer senin kanın negatif değilse zaten unut bu konuyu, kan uyuşmazlığıyla işin yok.

      eğer senin kanın negatifken bebeğin babasının kanı pozitifse, o zaman kan uyuşmazlığı için doktor iğne olmanı isteyebilir… bebeğin kanının negatif mi pozitif mi olduğunu doğmadan bilemeyeceğimiz için, burada bebeğin babasının kan grubunu soruyorlar (benim kan grubum negatif ve çocukların babasınınki poiztif, o kan uyuşmazlığı iğnelerini oldum da o yüzden biliyorum bunları). tahmin ediyorum ki sen burada, bebeğin babasının başka olduğynu söylemek istemeyeceksin, eşinin kan grubunu söyleyeceksin. kanın a veya b veya 0 grubu olmasnın önemi yok, sadece negatif mi pozitif mi olduğu önemli bu noktada. eğer bebeğin babasının kan grubu pozitifse, o kan uyuşmazlığı iğnesini olman gerekir (iğnenin adı rhogam’dı galiba). fakat bu iğneden olman gerekse bile bunu eşinin bilmesi gerekmiyor. kaldı ki, hem eşin hem de bebeğin babasının kanı pozitifse zaten yine sorun yok demek.

      kolay gelsin, sevgiler

      • Çok zor bir durum aynısını ben yaşıyorum bebeğim oldu 3 aylik kan grubunda bizden farkli çıkmaz diye birşey yok elbette bu devirde hedefi kan grubu farkli yaa çıkar ki artık babalik testleri çok kolay yapılıyor ben gece gündüz oğlumu düşünüyorum hem toplum tarafından dislanicak ve böyle bir annesi olucak ben oğlumu çok seviyorum ama onu kendimi ne kadar koruyabilir bilmiyorum ben çok zor günler yaşıyorum ağır bir bedel kocam oglum diye sevdiğinde kendimi olursun hissediyorum ya bunun gibi bir sürü ağır duygular o yüzden yol yakından vazgeçin dogurmayin

  17. zeynep hanım beni aydınlattıgın için çok teşekür ederi benim kanım 0 poztif bebegimin babasının b negatif eşiminde 0 pozitif çok teşekür ederim nefes almama yardımcı oldugunuz yinede o igneden yaptırmak zorundamıyım hamile oldugum ögrendigimden beri sanki hiç yaşamıyoru bide ilk bebegim cevabınızı heycanlan bekliyorum…

    • işe yaradığma çok sevindim!! pozitifsen çok şanslısın, o iğneden olmana gerek yok 🙂 senin kanın pozitif olduğu için babasının kan grubunu sormayacaklar bile. anne kan grubu pozitifse hamilelikte kan uyuşmazlığı olmuyor zaten. rahatsın yani 🙂

      kan grupları konusunda, ilerisi için şunları da söyleyeyim: sen 0’san ve babası B ise bebek ya 0 olacak ya B olacak. B olma ihtimali de 0 olma ihtimali de eşit, yüzde 50 ihtimal. Eğer bebek B olursa ve bebeğin kan grubunu öğrenmeniz gerekirse ileride “sen 0 ben 0 bu bebek nasıl B oldu?” diye düşünebilir tabii ki eşin. Ama bunlar düşük ihtimaller… çocukların kan gruplarına durduk yerde bakılmıyor, Allah korusun bir hastalık durumu olmadıkça, zaten kan grubuna bakılsa bile babaların çoğu çocukların kan grubunu bilmez bile…

      madem ilk bebek, adet olduğu üzere şuınları da hemen söyleyeyim: kontrollerini aksatma, folik asitlerini, demirlerini almayı unutma, kendine iyi bak ve mutlu ol bebek de mutlu olsun! güle güle büyüt, dertlenme 🙂

    • Zor bir durumdayım …Kendimi olmuş gibi hissediyorum. ..12 yıl sonra hamile kaldım dogurmak istedim resmen boşandığı eşimle barismistik ama onun ilgisizli birçok neden beni yanlış karar vermeye itti ..bende onu aldattı m..sadece bi kere ….hamileyken şüphem yoktu ama dogurdum işte o günden sonra hayatım karardı diyorum ben…bi oglum oldu eşim a ben b oglum o kan grubunda. ..şok oldum …yıkıldı. ..kendimi oturumu kaybetmiş gibi hissediyorum…iki oglum daha var…ben oturumu kaybettim. .oglum 3 aylik oldu 2 aylıkken ameliyat oldu eşim ilgisiz olduğu için Rabbim de bize yardım etti kan grubunu öğrenmedi
      Ailem herseyi biliyor bunu içimde tutamadı m bana bir yol gösterin çıkmaz bir yoldayım eşim beni öldürür çocuğuna zarar verir ben toplumda nasıl yaşarım çocuğuna nasıl bakarım bilmiyorum hergün son günüm gibi yaşıyorum oluyorum ben bu Yalanla yasayamiyorum ben hergün biraz daha oluyorum ben oğlumu çok seviyorum ama nasıl iyi olucak biz lütfen söyleyin bize

      • Merhaba anne arkadaş,

        sana güzel bir şey söyleyeyim mi? büyük ihtimalle boş yere paniğe kapılıyporsun! Test yaptın da babası başka mı çıktı çocuğunun? Eğer öyle bir test yapılmadıysa, sadece kan gruplarına bakarak eşinedn olmadığını düşünme.

        Çünkü, kan grubu, göz rengi, cinsşyet vb her leyi belirleyen genler, insanda çift olarak bulunuyor. mesela benim annem yeşil gözlü, babam kahverengi gözlü. ben babamdan kahve, annemden yeşil göz genini almışım ve bu genleri taşıyorum, ama kahverengi daha baskın olduğu için gözüm babam gibi kahverengi.

        eşinin kan grubu A demek, genetik olarak, ya A ve 0, veya A ve A genlerini taşıyordur demek. A baskın olduğu için kan grubu A görünüyor, ama 0’ı da genlerinde bulundurma ihtimali yarı yarıya.
        seninki B demek, sen de B ve 0 genlerini taşıyor olabilirsin demek. Sen ya B-B ya da B-0 genlerine sahipsin. yüzde 50 ihtimalle B-0’sın.
        Bu durumda bebek her ikinizden de 0 genini alarak, 0-0 gen yapısına sahip olabilir. Bu da dörtte bir ihtimaldir. Küçük bir ihtimal değil! Bu çocuk pekala sizin çocuğunuz olabilir yani! Belki de boş yere düşünüyorsun başka bir adamdan olduğunu!

        Ama sadece ihtimal söyleyebiliyorum, sonuçta bunun asıl kesin yolu babalık testi yaptırmak.

        Bir şey daha: çocuk ondan da olsa, başkasından da olsa, bırak sevsin eşin bu küçük bebeği. bağlansın ona. bir insanı sevmek sadece kendi kanından olanı sevmek değil ki. bu adamda sevebilme yeteneği varsa ve bu çocuğu severse, bahsettiğin kötü ihtimaller onun için de daha zor olur.

        çocuğundan veya kendinden vazgeçmeyi ise, ne olursa olsun düşünme derim. sen bu adamdan boşanmayı bir kere göze almışsın. üstelik ondan korkuyorsun. çocuk ondan olsa da olmasa da, ondan ayrılıp çocuklarınla yeni bir hayat kurmak, ne kadar zor olsa da, çocuğundan vazgeçmekten veya eşin tarafndan öldürülmekten daha iyidir!!

        tehlikede olduğunu düşünüyorsan mutlaka KAMER’le görüş (yandaki menüde var)

        iyi geceler, sevgiler 🙂

        • Cevap için çok sağol şimdilik bebeği çok seviyor umarım hersey yolunda gider ağır bedeller odemek zorunda kalmayın bana ve ogluma dua edin

        • Bu arada psikologa gidiyorum yardım alıyorum psikoloğa sizin gibi söylüyor bırak bebeği sensin bağlansin diyor bana zaman ayırıp açıklamalar yaptığınız için çok sagolun ben herseye rağmen Bebeğimi bütün dünyayı karşılama alacak kadar çok seviyorum tek istediğim bebeğinin huzurla sevgiyle büyümesi. Arada bana yazın lutfen iyi geliyorsun ….Hızır gibi yetişkini

  18. Baskıcı bir ülkede ciddi bir sorumluluk yüklenen kadınları destekliyorum. İyi anne olmanın imzayla alakası yoktur yürekle alakası vardır. Kolay gelsin.

  19. lütfen bana yardım edin 20 yasındayım bebegim 2 ay 7 gunluk aldırmak icin son hafta ve yarın sabah aldırmaya gidiyoruz sevgilim istemiyor aileme söyleyemem evlenemeyiz dıyor ben bebegimden vazgecmek istemiyorum antalya da okuyorum ailelerimiz istanbulda ailem asla kabul etmez istemez sevgilim zaten istemiyor ama ben istiyorum ama ona bakabilecek durumum yok zaten zor okuyorum ailemin durumu cok kotu onu dogurmak istiyorum ona bakabilecek azıcık durumum olsa doguracagım 2 cm olmus bebegim vazgecmek istemiyorum ama hiçbir ihtıyacını karsılayamayacagımıda biliyorum..ne yapmalıyım nasıl nerden yardım alabilirim lütfen cok az vaktım var

    • Vazgeçemem,

      çok üzgünüm mesajını şimdi gördüğüm için. ne yaptın bilmiyorum…

      senin durumundaki herkes için yii bir detsek sistemine ihtiyacımız var ama böyle bir şey kurmuş değiliz ne yazık ki. bir bebeğe tek başına bakmak hiç kolay bir şey değil, ondan vazgeçmek de hiç kolay değil, anlıyorum ama elimden gelen pek bir şey yok.

      eğer bebeği aldırmadıysan, evlilik dışı olmasına bakmadan, genel olarak kadınlar için çalışan yapılardan, insan hakları derneklerinden destek isteyebilirsin belki. en azından senin olduğun yerde bu konuda kime danışabileceğin konusunda yönlendirebilirler. belki bu mesajı yazdıktan sonra sitede kamer’in , kadav’ın telefonlarını görüp aramışsındır. maddi destek güçleri olmasa da doğru yere yönlendirebilirler.

      hamileyken insanın kafası çok karışık oluyor ve karar vermek için zaman az. bebeği istemeyen sevgili ve aile de bir an önce aldırılmasından yana oluyor zaten. bu azıcık zamanda, onu doğurmaya karar verirsen, doğuma kadar olan vakitte kimden ne destek alabileceğini, kendin ne kadar çalışabileceğini de şartlarına göre düşünebiliyorsun. rahat olması zor. özellikle, bebek doğduktan sonra ona bakabilecek, böylece sana çalışma imlanı verecel bir yakının yoksa… yük ağır. üstelik annelik, doğurmakla, bebeğin biraz büyümesiule biten bir şey değil, ömğr bıoyu devam eden bir durum…

      beylik laflardan fazlasını yapabilseydim keşke senin için.

      • tesekkur ederim..bebeğim gitti elimden gelen birsey olmadı keske hamile oldugumu 1 hafta daha gec ogrenseydimde o zaman aldırma imkanım olmasaydı boylece sevgillimde beni ailesinin yanına götürüp kabullendirmek zorunda kalırdı ki öylede hersey ne kadar yolunda olurdu bilmiyorum ben gercekten cok uzgunum ıyı bi anne olurmuydum bilmiyorum ama ona bakabilmek icin elimden geleni yapardım her ıste calısırdım okulumu bırakabilirdim sanırım her bebek gordugumde bi sure aglamaya devam edicem onu hayattan kopardıgım icin cok uzgunum, kendımde bu hakkı gormuyorum o sedyeye yattıgımda ondan özür dilemek icin sadece 2 saniyem vardı sonra doktorun kurtuluyoruz ondan dedigini duydum oysa ben kurtulmak istemiyordum anlamam cok uzun surmedi ; ona bakabilirdik erkek arkadasımın durumu ıyıydı cebınde son model telefonu bebegi özel hastanede aldırabilmek için 1250 lırası vardı..ama o onun için emek veren annesini ve babasının yuzunu yere egmeyi degilde benim bebegimin gitme fikri ona daha cazip geldi, sadece onu suclamıyorum keske gercekten imkanım olsaydıda arkama bile bakmadan bebegimi alıp gidebilseydim bunu cok ısterdim, simdi ise elimde sadece bir ultrason fotografı kaldı.. karnımda onu tasırken cok mutluydum her hücremde hissediyordum simdi bi parcamın gıtmis olması beni cok yıprandırıyor..bazen herkes birseyler soyler yorumlar yaparlar kiminin elinden birsey gelir kiminin gelmez, ınsanlar ne yaparlarlarsa yapsınlar en son en yakınınız bile gittiginde siz o acıyla bas basa kalırsınız ben bebegimi hic unutmicam onun ıcın dua edicem en azından bunu yapabilirim..tekrar tesekkur ederim..

        • Yazdıklarını çok üzülerek okudum. Kendi adıma, evlenmeden bebek bakmanın ekonomik kısmının ne kadar önemli olduğunun farkında olduğum halde bu konuda bugüne kadar somut, net bir adım atamadığım için de çok üzüldüm ve senden de, o bebekten de özür dilerim bunun için. Evet benim, bir başkasının, birkaçımızın gücünü çok aşan bir şey, bebeğini doğurmak isteyen ve onu belki de tek başına büyütmek zorunda olan kadınlar için güçlü bir destek mekanizması yaratmak. Ama bir şekilde bunu yapmamız lazım onu da görüyoruz işte. Sen o akşam internette kendine cesaret verecek bir şey ararken böyle bir bilgi bulsaydın belki de başka türlü olurdu herşey. Ve senin mesajından birkaç gün sonra gelmiş bir haber, nisan 2015ten itibaren kadınların işgücüne katılımı için her ay 5000 kadına bebek bakıcısı tutma desteği sağlanacağından bahsediyor, sgk tarafından. haberi az sonra ekleyeceğim, inan ki senin yazdıklarundan sonra bunu görünce içim sızladı…

          Sevgiline laf söylemek haddime düşmez ama, yazdıklarından anladığım o ki onun baba olacak adam olmamasından dolayı bu acı kalmış sana. Kendi bebeğine sahip çıkmayı anne babasının yüzünü eğmek olarak gören insanlardan baba olmuyor işte. Bir gün, senin güzel anne kalbini hak edecek birinden olur çocukların umarım.

          Ve daha geç kalmadan sana şunu mutlaka söylemem lazım: müdahaleden bir hafta kadar sonra olan muayeneyi lütfen atlama. kendi bedenin açısından, her şeyin yolunda olduğunu kontrol etmen lazım. Bu ruh halinde birçok kadının kontrole gitmeyi, kendi bedenini boş verdiğini biliyorum; fakat bu dönemde yapılmış bir hata veya ihmalin ileride bambaşka sonuçları olabiliyor. Bu yazışmaları okuyacak diğer kişileri de düşünerek söylüyorum; endometriyosiz, erken menopoz, daha sonra hamile kalmayı zorlaştıracak başka problemler, hatta rahim – yumurtalık kanserine neden olabiliyor bu aşamadaki terslikler; bunları da yaşayan kadın arkadaşlarımdan duydum. Hem kendi bedenimiz hem de ileride doğacak çocuklar için şu aşamada doktor kontrolünü ihmal etmemek lazım.

          kucak dolusu sevgiler…

    • Ne yaptin cnm aldirdinmi dogum yaptinmi aldirmadiysan beni ararmisin benim bebegim olmuyo sahip cikar kendi evladim gibi bakarim

  20. Ben bana vakit ayırıp yazdığınız için bile teşekkür ederim, burda birirlerinin bir şey yapması, bunun için çabalaması bile bence bir çok anne adayına ümit vericektir. Haberi okuyacağım, açıkçası bende çok üzüldüm şuan, eğer bu imkan gerçekten var olsaydı hersey çok daha farklı olabilirdi ve ben bunu herşeyden çok isterdim. Umarım bu imkan gercekten doğar ki bir çok anne de bebeğine bir hayat verebilirsin.Şimdi kendim için üzülebilirim ama bu gerçekleşirse diğer anneler ve minik bebekleri için sevinebilirim.
    Hastanede elimi tutan bir bebeğimiz daha olucağını söyleyen adama, bebeğimin babasına gelince bi süre önce benden ayrıldı, sizinle aynı fikirleri paylaşıyorum bırakalımda ailesinin yüzü eğilmesin, bebeğimi aldırdığım ilk haftada beni aldattığını öğrendim ve ondan tek bir şey istedim; başka bebeklerde ölmesin..Doğru bir insan olmadığını defalarca gördüm.Bugün bebeğim ve benim eğdirmediğimiz o başı yarın bir gün kendisi zaten eğdiricektir. Güzel sözleriniz için çok teşekkür ederim.
    Kontrole gitmem gereken günün üzerinden 4 gün gecti sözlerinizi dikkate alacağım uyardığınız için çok teşekkur ederim bunları bilmiyordum, yarın ilk işim doktora gitmek olucak.
    Bir de sizden yarım kalmış bir anne olarak birşey isteyeceğim, ben yardım etmek istiyorum anneler yarım kalmasın benim yaşadıklarımı yaşamasınlar istiyorum elimden ne gelir bilmiyorum ama edebiyat bölümünde okuyorum ve organizasyon işlerinde bulunuyorum eğer bir gün faaliyete geçicek olursanız ve ya bu aşamada yardım edebiliceğim birşey varsa koşa koşa gelmek isterim annelerine ve bebeklerine verebileceğim en ufak bi destek benim acımı hafifleticektir hersey için teşekkürler..

    • Merhaba arkadaşım,
      baba olmayı hak etmeyen o adama bir kez daha kızdım yazdıklarını okurken… içimden geldiği gibi yazayım, bu da benim bedduam olsun ona: yalnız kalası.
      sen ne zaman istersen, nasıl istersen gelip bu sitede yorumlara bakabilirsin, hatta cevap da yazarsan, kendi görüşlerini paylaşırsan bence çok güzel bir destek olur buraya durumunu yazan herkese. kendi yaşadıklarına benzer şeyler yaşayanları görmek de, bunu, yani evlilik dışı hamileliği yaşamamış, evlenip çocuk yapmış kadınların hatta adamların da bizim yanımızda olduğunu hissetmek de, bence hepimize iyi geliyor… eğer istersen, sitede yayınlanmasını istediğin haber, yazı olursa gönder, yayınlayayım; hatta istersen blogun yapımına da katılabilirsin (ben zaten yetişemiyorum)… blog yapmak çok kolay, ben sana seve seve öğretirim eğer bilmiyorsan. seninki gibi acil yorumları kaçırmak istemiyorum, istersen yorumları takip edip cevap yazabilirsin buradan insanlara… burayı, bir dayanışma örmek için nasıl şekillendirmek gerekir, bunun üstüne de düşünebiliriz birlikte.
      istanbulda kadınlarla dayanışma vakfından arkadaşlar, bu konuyu desteklemek için çaba gösteriyorlar. çok somut şeyler olmasa da elimizde, bir şeyler yapmaya çalışalar var en azından. oldukça sahipsiz bir alan, bir yandan birbirimize daha sıkı sahip çıkmalı, bir yandan da el yordamıyla bulmalıyız ne tür destekler lazım bize, işin maddi boyutu, hukuki boyutu var… organizasyon işinde çalışman süpermiş biliyor musun, o kafa hiç yok bende, belki ileride bu konuda bir kampanya yaparız beraber, ama görüyorsun kafam çok dağınık… ha, bir de, bana siz demene gerek yok 🙂
      kontrole gittin değil mi? galiba bu siteye bu konuda bir yazı yazmak da lazım.
      çok sevgiler, asıl ben teşekkür ederim sana!

  21. Söze nasıl başlıyacağımı bilmiyorum..üç yıldır hala evli olan biriyle ilişkim var,kendisi iki yıl önce boşanma davası açtı fakat mahkeme bayanın boşanmak istememesi üzerine red verdi ve üç yıldır birlikteliğimizi bilmesine rağmen geri dönmesini arzu ediyor.Şu anda iki yıldır birlikte yaşıyoruz ve hamile olduğumu öğrendim fakat ikimizde bu bebeğin olması gerektiğine karar verdik.Ama ben çok tedirginim ve korkuyorum hem evliliğinin olmasından,hem ailesi benden nefret ediyor,aileme nasıl bu hamileliği açıklıyacağımı bilemiyorum,ve özellikle karşı taraftan yani sevgilimin ailesi ve ”eşinden” iğrenç tepkilere maruz kalmaktan çok korkuyorum.Bütün bu olanların doğru olduğunu savunmuyorum ama oldu …:(

    • Merhaba,

      öncelikle hamileiğini tebrik ederim. umarım güzel, rahat geçer, tadını çıkarabilirsin… olanlar doğru değil demişsin ama bence yanlış da değil! iki insanın bribirini sevmesinde ve dünyaya bir çocuk getirmesinde ne yanlış var ki? işin temeli bence burası, gerisi teferruat. sevgilin sonuçta bri evliliği isteyerek sürdürürken, “eşine” yalan söyleyerek seninle birlike olmuş da değil anşladığım kadarıyla. bilmesine rağmen o sürdürmek istemiş evliliği (o da kendince haklı olabilir bu noktada, ama sana ve bebeğine laf etmeye hakkı yok).

      sitede okumuşsundur, erkeğin evli olması bebeğin tanınması ve yasal hakları önünde engel değil. her bebek gibi o da babasının adı ve soyadıyla kaydedilecek nüfusa ve sen hamile kaldığında ya da bebeğin doğduğunda evli olup olmamanızın bir izi olmayacak hayatında, resmi açıdan. yazdıklarından anladığım kadarıyla asıl mesele, sevgilinin ailesinin ve “eşinin” seni incitmek isteyişi, ki bebeğine de yansıtabilriler bunu. yaptığında bir yanlışlık olmadığını bilip başın dik durursan belki daha az etkilenirsin bu acıtıcı tavırlardan. ama bana öyle geliyor ki ailesinin ve eşinin tepkilerine asıl göğüs germesi, içinde bulunduğunuz durumu, seni, bebeği savunması gereken kişi, sevgilinin kendisi. eğer mümkünse özellikle hamilelik ve loğusalık gibi kırılgan olduğun dönemlerde, bu tepkilerden uzak durmaya, onlarla karşılaşmamaya çalış… kendi ailen nasıl insanlar? senin ilişkini biliyorlar mı? sevgilinin ailesinin veya eşinin onlara ulaşma, durumu seni zorda bırakacak şekilde duyurma ihtimali var mı? enine boyuna düşünüp, ailenin desteğini alabilecek şekilde açıklaaybilirsin durumu umarım… sonuçta onların torunu o :)) ama işte, hayat bazılarımıza karşı daha acımasz oluyor ya, belki de bebeğini babaanne ve anneanne, dede sevgisinden mahrum, kendinden onların desteğini alamadan büyütmek zorunda kalacaksın, belki daha kuvvetli olman gerekecek… umarım gerekmez ama, güçlü olmaya çalış diyebilirim sana, bil ki bebeğini istemende, korumanda, yanlış hiçbir şey yok… yazışmak istersen, bazen biraz geç cevap veriyorum ama, buralardayım… buradaki diğer yorumları okuyabilir ve cevap da yazabilirsin istersen. maddi olarak destekleyemiyoruz birbirimizi, ama en azından yalnız olmadığımızı görecek kadar çok kadın yazıyor burada durumlarını. kendine iyi bak, ilk üç ay folik asidi, doktora gitmeyi ihmal etme 🙂

  22. Merhaba, Ben 35 yaşında bekar bir erkeğim. Bu siteyi tesadüfen gördüm ve gerçekten çok ilgimi çekti. Anneliğin içgüdüsel bir istek olduğuna inanıyorum ve genelde babalık için bu durumun söz konusu olmadığına inanılır. Fakat ben inanılmaz derecede baba olmak istiyorum. Buna rağmen evlenmek bana maddi ve manevi sebeplerden dolayı çok uzak.. Genel olarak siteden gördüğüm hukuki olarak velayetin vs. annede olacağı yönünde.. Evlenmeden çocuk yapma fikri bana çok mantıklı gelmesine rağmen hukuki olarak söz sahibi olamayacak olmak beni ciddi ciddi endişelendiriyor. Bu durumlarda eşit velayet sağlamanın bir yolu yok mu acaba.. Beni bu konuda aydınlatırsanız minnettar olurum.

    • Merhaba Kenan,

      hukukçu olmadığımı hatırlatarak başlayayım, bir çok şeyi ben de evlilik dışı hamile kalınca ve siteyi yaparken öğrendim. kanunlar anladığım kadarıyla “çocuğun yüksek yararı”nı gözetmeye dayanıyor, ya da dayanmalı. bu ülkede hukuka güven olmaması bir yana, velayet davalarında evli çiftler için de anne-çocuk ilişkisinin önceliği var zaten, ayrılma aşamasında.

      evlilik dışı çocukta velayetin annede olması demek babanın hiçbir şeye hakkı yok demek değil, onu nüfusuna kaydedebilirsin, senden gelen haklardan faydalanır, babalığını yine yaparsın. bir çatışma yoksa anneyle aranızda, velayetin annede olması bildiğim kadarıyla sadece ikamet kaydını değiştirmek gibi şeyleri anneye bırakıyor. asıl kritik olan, mesela çocuk hastalandı annesi yanında yok sen hastanede babası olarak karar verebiliyor musun ameliayt olmasına, yoksa “aa velayet sende değilmiş” engeli çıkıyor mu? bunu kontrol etmek lazım, ben de bilmiyorum.

      anne baba arasındaki çatışmalar ve acil durumlar dışında, günlük hayatta nedir ki velayet? çocuğunla vakit geçirebilmek, onu sevmek, onunla anne/baba – çocuk ilişkisini kurmak vesaire. evli çift boşanırken “hafta içi sende, haftasonu sende olacak” diye hakimin söylemesi bence acıklı bir şey aslında, babanın geç getirdiği çocuğu annenin zabıt tutacak polislerle karşılaması, birinin öbüründen çocuğu kaçırmaya kalkması filan… insani olan, ayrıldığın zaman bile bu işi düzgünce kendin kurmak, nikah olsun olmasın, velayet kimde olursa olsun. ama işler öyle yürümüyorsa, çocuğun annesiyle evli olmamak velayet konusunda devlete başvuramayacağın anlamına gelmiyor. henüz ortada çocuk olmadığına göre umarım bu bilgiler hiçbir zaman gerekli olmaz ama, anne çocuğa iyi bakmıyor veya babayla görüştürmüyorsa, velayetin anneden alınması, babayla paylaşımı, çocukla babanın ilişkisinin kurulması vb vb için yine mahkeme kararı çıkartılabiliyor olmalı, anneyle baba evlenmemiş olsa da.

      böyle tatsız şeyler olmasa da, ilke olarak ben çocuğumun annesiyle eşit velayet istiyorum, diyorsan, bu da bence mahkemelerin kabul edeceği bir talep olmalı. fakat bir yerden özel bir karar çıkartman gerekeceğini tahmin ediyorum. nüfus ve vatandaşlık işleri (nvi.gov.tr) veya aile bakanlığına internetten bilgi edinme kanununa dayanarak soru sorabilirsin. alacağın cevabı paylaşırsan sevinirim. 🙂 Umarım bir gün çok mutlu bir baba olursun! İyi şanslar 🙂

      • Zeynep hanım ,
        Hızlı cevabınız için çok teşekkür ederim. Bu konuda edindiğim bilgileri seve seve paylaşırım elbette. Aşağıda vereceğim linkte bu konuya benzer bazı yargıtay kararları mevcut. Kısaca özetlemek gerekirse ; kanunda yapılan değişiklikle babanın çocuğu tanıması yani kabul etmesi durumunda, çocuğa soyadını verebilmesi ve çocuğun babadan gelen tüm yasal haklarından faydalanabilmesi sağlanmış. Fakat TMK 337/1 maddesi gereği velayet eskiden olduğu gibi annede oluyor. Sizinde belirttiğiniz gibi kanunlar ” çocuğun yüksek yararı” penceresinden bakarak annenin yasal velayet haklarından taviz vermeden çocuğa babadan gelen haklarının verilmesini sağlamış. Sanırım Türkiye’de yasal haklarını koruyarak evlilik dışı çocuk sahibi olmak sadece kadınlar için mümkün. İşin üzücü olan tarafı bu düzenlemeler “medeni kanunun” gerçekten medeni olduğundan değil evlilik dışı çocuk sahibi olan kadınların ve çocukların mağdur olarak görülmesi sebebiyle yapılmış olması. Her ne kadar bu durumun en önemli unsurunun karşılıklı güven ve anlayış olması gerektiğini bilsemde , annenin çocuk üzerinde tek hak sahibi olması durumu beni korkutuyor. İsterse yurtdışına bile çıkarabilme ihtimali ortada duran bir gerçek maalesef.. Sanırım böyle bir durum gündeme gelirse evlilik dışı çocuk yerine formalite bir evlilik üzerine yoğunlaşacağım. İlginiz için tekrar teşekkür ederim.

        http://www.turkhukuksitesi.com/showthread.php?t=17912

        • Merhaba Kenan,

          çok teşekkürler paylaşım için. “İşin üzücü olan tarafı bu düzenlemeler “medeni kanunun” gerçekten medeni olduğundan değil evlilik dışı çocuk sahibi olan kadınların ve çocukların mağdur olarak görülmesi sebebiyle yapılmış olması.” yorumuna katılıyorum. evlilik dışı çocukta, anne baba eşit sorumlu olamaz gibi, erkek kadına zarar vermiş gibi algılıyor sistem. böyle durumlar da çokça var, ama benim gibi tamamen kendi iradesiyle evlenmeyen bir çok kadın da var… aslında evlilikte de durum çok değişmiyor, boşanma durumunda yine velayet daha çok anneye veriliyor…

          • Merhaba zeynep hanim

            26 yasinda yeni evliyim, 4 yili askin yurtdisinda (rusya) yasayan kiz arkadasimla her firsatta turkiyede gorusuyoruz yillar onceden benimle evlenmeyi istiyordu fakat ben hic bir sekilde evlenmeyi dusunmedigim icin evlilik olmadi benim evli oldugumi ise bilmiyor
            Fakat kiz arkadasim benden bir bebeginin olmasini istiyor madem sen yoksan senin bir parcan benim olsun hesabi, bende acikcasi bu istegini karsiliksiz cevirmek istemiyorum ama ilerki yillarda basima bir dava ile gelebilirmi diye dusundugum icin her zaman geri durdum istegini vereyim derken kendimi tehlikeyede atmak istemiyorum eger bebek olursa kadinda kalacak ve ben cocugu gormek gibi bir niyetimde yok hukuki yolu ile bir problem yasarmiyim veya hukuki bir problem yasamamam icin ne yapmaliyim size sormak istedim lutfen bu konu hakkinda bilgi verirmisiniz iyi gunler..

          • Merhaba Ayna,

            “çocuğu görmek gibi bir niyetim de yok” diyorsan bu ilşe hiç kalkışma. bir çocuğun olursa, evli olsan da olmasan da, o çocuğa ve annesine bakmakla yükümlüsün kanunen. babası olarak kaydedilmeyi sen kabul etmesen de, çocuk veya annesi sana babalık davası açarak bunu yapabilir.

            birinden çocuk yapmak ona bir buket çiçek vermek gibi bir şey değil. o çocuk bir insan ve onun da hisleri, hakları var. ileride o da gelip hesap sorabilir senden. tazminat istemeye de hakkı olacaktır çocuğun.

            hukuki boyut bir yana, evlendiğin kadını da düşünerek, ortada böyle bir çocuk yokken lütfen kimsenin başına iş açma. senden çocuk isteyen kadın, evli olduğunu bile bilmiyor, bilse zaten istemeyecek belki de. bu kadar önemli bir konuda, hayatındaki insanlara karşı dürüst olman lazım değil mi?

  23. Merhaba
    Kimsenin hayatı hakkında yorum yapamam. Hakkım yok.
    Sadece merak ediyorum.
    Siz yeni hayata başlamış bir canlının hayatı hakkında yorum yapmak hatta o hayata müdahale etme hakkını nasıl edindiniz.
    Bir seçim yapıyorsunuz ve seçiminize seçim hakkı olmayan birini dahil ediyorsunuz.
    Her çocuğun anne ve babaya eşit derecede ihtiyacı var. Siz bu hakkı onun elinden alıyorsunuz(çeşitli sebeplerle). Çeşitli sebeplerle yalnızsınız ve çeşitli sebeplerle evladınıza yalnız olmayı dayatıyorsunuz.

    • selam,

      yorumunuz kime yönelik anlayamadım. ben şahsen çocuklarımı babalarından ayırmış değilim. evlenmeyen birçok kadın çocuklarının babalarıyla beraber yaşıyor. yorumunuz bence biizm hakkımızdaki ön yargınızı yansıtıyor.
      evlenip ayrılan insanlar da var bu dünyada bolca, saldırgan sevgilisinden, kocasından kaçmak için hayatını değiştirmek zorunda kalan kadınlar da var. Bunu “evladınıza yalnız olmayı dayatmak” diye mi görüyorsunuz? kim dayatmış oluyor o halde yalnızlığı?

      çocukların annelerine ve babalarına ihtiyacı var evet. ama evde huzur ve mutluluğa da ihtiyaçkarı var. ben çocuklarımın babasından ayrıldım, onu da beni de sık sık görüyorlar ve herkes böyle daha mutlu. yorumunuzu evlilik dışı doğum karşıtlığından çok ayrılma karşıtılığı olarak okuyorum. kimse de bayılmıyordur herhalde ayrılmaya, ama gerçekçi olmak lazım!

  24. Sizin bakış açınızla ebeveynlerin medeni durumuna çocukların karar vermesi lazım. Yani kağıt üzerinde evli olmanın çocuğa ne gibi bir katkısı olacak yada evli olmamanın ne gibi bir zararı olacak.Elbette birbirini seven bir çiftin çocuğu olmak ve her anı beraber yaşamak bir çocuk için daha iyi olacaktır. Fakat Zeynep hanımın belirttiği gibi bir çok insan anlaşamayıp ayrılabiliyor. İki insanın boşanması çocuğun hayatına müdahale midir, yada tersini düşündüğünüzde çocuğun anne – babasının hayatı hakkında bu şekilde tasarruf sahibi olması normal midir. İkinci sorum farklı sebeplerle evlenemeyen insanların çocuk sahibi olmaya hakkı yok mudur ? Bence bu tarz bir aile boşanmış bir aileden daha mutlu olur. Çünkü çiftler arasında bir husumet olmaz. Şuanda Türkiye’de imam nikahıyla veya nikahsız yaşayan, ikinci üçüncü eş olarak yaşayan , eşinden ayrılmış, şiddet görüp kaçmak zorunda kalmış, tecavüze uğrayıp evlenmek zorunda bırakılan insanların sayısını düşünün . Ve bizim hayal ettiğimiz hayatla bunları kıyaslayın. Zaten sayı olarak oranı onbinde bir bile değildir. Bunca şey sizi şaşırtmıyorken yada tepki göstermiyorken bu konuda bu kadar hassas olmanız çok ilginç. Bu toplumdaki tabuların bir sonucu. Sokakta bir kadını dövseniz kimse karışmaz ama öpseniz toplum hemen tepki gösterir. Bu fikre tepki bu tabulardan kaynaklanıyor. İmam nikahıyla çocuk yaptığında kimse yadırgamazken bizimkilere hemen gayrimeşru damgası yapışıveriyor. Geldiğimiz durum bu işte..

  25. merhabalar öncelikle böyle bir site gördüğüm için çok şaşkınım keşke herkes buradakiler gibi düşünebilse bende 28 yaşındayım 7 yıldır evli biriyle birlikteyim ve bir çocuğumun olmasını herşeyden çok istiyorum onun boşanması benim ailemin hayatımın bunu kabullenmeside imkansız defalarca boşverip yapıyım dedim ama ikimizde bi şekilde vazgeçiyoruz buraya yazma sebebim hem böyle insanlar olduğunu görmenin çok güzel olduğunu belirtmek istedim hemde belki bana sağlıklı fikir verebilecek birileri olur diye düşündüm … hayat her zaman adil değil ne yazıkki herşeye saygı duymayı bilen bir ülke olabilseydik keşke…

    • Merhaba Deniz,

      çok teşekkürler 🙂 Deediğin gibi, keşke herşeye saygı duymayı bilen bir ülke olsaydık, keşke “farklı” olmak damgalanma nedeni olmasaydı…

      ben çocukları evli birinden yapmadım ama buraya yazanlar arasında, anne veya babanın başka biriyle evli olduğu çok sayıda örnek var. ben de yazılanlardan çok şey öğreniyorum aslında… sanıyorum hepimizi, herkesi şu veya bu şekilde zorluklar bekliyor. evlenip ayrılanların drumuna benzer sıkıntılar yaşıyoruz bazen. ama bizimki daha en baştan başlıyor :)) senin koşullarını tam bilemiyorum ama bir çocuğun olması, aileni karşına almanı gerektirmez umarım. ilişkinden haberleri var mı? ya da onun evli olmadığından?

      galiba mesele ailelerimizin ve toplumun değerlerinden ayrılduğımız noktada başlıyor. yani aslında başlamış durumda: biz onlradan farklı düşünüyor ve hissediyoruz zaten. “öldürücü” olmayan aileler, sanıyorum, acı verseler de zaman içinde bir şekilde uzlaşabiliyorlar. çocuklarımın babası olan eski sevgilimin, çok ileri görüşlü olduğunu savunan babası, oğlunun benle birlikte yaşadığı eve gelir, kızının sevgilisiyle yaşadığı eve gitmezdi, bunun için eleştiriyorduk kendisini. kızı bu yüzden evlenmek zorunda kaldı, boşandı sonra. ben bebek beklerken sevgilimle evlenmemizi savunan babası, çocuk 1 yaşına gelmeden boşanıp, bir süre sonra başka biriyle birlikte yaşamaya başladı evlenmeden :)) eğer “ne olursa olsun” çocuk yapmaya karar verirseniz, bu site işine yarar mı bilmiyorum ama çevreden duyduğun başka örnekler işini kolaylaştırır beljki. ve çocuğun hakları bakımından, babasının başkasıyla evli olmasının bir sakıncası olmadığını bilmek.

      şimdi çocuklarımın biri neredeyse 2,5 biri 4 yaşında. babalarıyla fiilen ayrılalı yaklaşık 2 yıl oldu. doğdukları sırada evli olup olmamızın bence hiçbir önemi kalmadı artık, bugünkü hayatımızda. ayrıldık, aynı küçük yerde yaşıyoruz. ikimizin de hayatında başka birileri var. ve bunu çoğu kişiden saklamaya mecbur hissediyoruz :(( en çok da, abuk subuk dedikodular çocukları incitmesin diye. oysa, çocuklarımın babasının sevgilisi çok tatlı biri ve bir gün o da çocuk sahibi olmak isteyebilir. umarım öyle bir noktada kırıcı şeyler yaşamaz… bana öyle geliyor ki, evli olup olmamaktansa, çocuğun bakımı ve geleceği konusunda anlaşmak ve birbirine destek olmak çok önemli. çocuk konusunda kocasından ve ailesinden destek görmeyen evli kadınlar da acı çekiyor. kendi hayatımda içinde bulunduğum noktadan bakarak sana diyebileceğim, sevdiğin adam sana çocuk konusunda ihtiyaç duyacağın şekilde paylaşacak mı seninle hayatını, asıl bunu düşünmelisin; onunla beraber çocuk büyütmeye, bir büyük yola, istekli misin? alacağın risklere değecek bir insan mı? başka kimsenin değil de, çocuk yapmayı istediğin adamın bunu hak edecek, beraber çocuk büyütmenin tadını çıkarabileceğin birisi olması en önemlisi gibi geliyor bana. çocuklarımın babası evet çok iyi bir adam ama, bak mesela bakıcımız vardı ayrıldı, o çatır çatır gidiyor işine, ben gidemiyorum, bir sürü tavrı da içime oturuyor, ama işte çocuklarımın babası o ve değiştirebileceğim bi şey yok bu konuda. eh işte, gece gece ben de sana içimi dökmüş oldum, sevgiler

  26. Merhabalar;
    Ben çocuk doğurdum ama bakamıyorum. Babası da yardım etmiyor. Çocuğumu bırakıp ancak çalışabiliyorum. 3 aydır bu böyle. Ve daha fazla kaldırabileceğimi sanmıyorum. Siz nasıl çalışıyorsunuz ya da neler yapıyorsunuz? Ben en çok onu merak ediyorum. Bu konuda bana yardım edebilir misiniz?

    • Merhaba,

      kendi adıma, ilk çocuğum doğduğunda ev kiramızı çocuğa gelen desteklerle ödüyorduk, babasıyla beraberdik ama çalışmıyordu. benim de sigoratlı vb bir işim yok, evden çeviriyle geçiniyor, o dönemde geçinemiyordum.

      2. çocuk 11 aylıkken ve babasından ayrıldıktan sonra, babasının bir bakıcı ücretini karşıladığı yakşaık 1,5 yıllık bi dönemimiz oldu, o zaman ben de daha rahat çalışabildim, ama şimdi bakıcımız yok. babası cuma, cumartesi, pazar çocuklara bakıuor, ben iş yapıyorum. bir gün de annem bakıyor, bu şekilde çalışmaya çalışıyorum . son derece yorucu :((

      senin iş durumun nedir? ücretli doğum izni alabileceğin bir iş değil galiba. benimki de değildi.

      babasının, çocuğa ve sana bakmak (maddi olarak) gibi bir görevi var. evlensen de evlenmesen de bu böyle. bunu talep edebilirsin. dava dahi açabilirsin. bu arada bebek çok küçükmüş. birine emanet etmek de kolay değil. birkaç ay bile olsa ondan maddi destek alıp işe ara vermen mümkün olabilir mi?

      6. aydan sonra daha iyi uyuyacaksın, her şey daha kolay olacak… bebeğinden vazgeçme.

      eğer adam çalışmıyporsa, o zaman sen çalışırken o bebeğe bakabilir. birlikte misiniz?

      ailen biliyor mu? çocuğu kime bırakıyorsun? sosyal yardım talep ettin mi?

      türkiyede bu konuda doğru dürüst bir yol gelişmiş değil tabi ama hemen her çalışan annenin yaptığı, bebeği anneanneye – babaanneye, komşuya, arkadaşa bırakıp işe gitmek, veya işten aldığı paranın bir kısmını başka birine vererek çocuğu bakıcıya bırakmak. kazancını bilmiyorum ama özellikle emekli olmuş kadınlar (sigortaya ihtiyacı olmayanlar) arasından çocuk bakımı işini uygun fiyata yaoacak işyi birileri bulunabilir… 2 çocuk olunca işler zorlaşıyor haberin olsun!

      • Tekrar merhabalar ve cevap verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Öncelikle çocuğu yeni doğurmadım 1.5 yaşında. İlk zamanlar birlikteydik ama sonrasında ayrıldık ve ben freelance iş yapmaya çalıştım, zaten birlikteyken de sürekli ben çalışıyordum. Grafikerim ben. Freelance işler sürekli olmadığı için sıkıntı yaşadım çoğu zaman. Ve babası kesinlikle maddi destekte bulunmak istemiyor. Haftaya dava işlemlerini kovalayacağım ama devlette çocuk küçük diye 200-250 TL. gibi komik rakamlar bağlıyormuş. Avukat kendime de nafaka talep etmem gerektiğini söyledi. Belki artabilirmiş. Annem de malesef ki çalışıyor ve aramızda sorunlar var, bırakabileceğim insanda benden uzakta; ona bırakıyorum zaten ama bu da çocuğumu hafta sonları görmek demek oluyor ( nasıl bir acı anlatamam, sanki her şeyini kaçırıyormuşum hissi ). İstanbul’da zaten kiralar 1000 TL’den başlıyor, bakıcı deseniz o da 1000 TL. Eee ben ayda 2000 kazanıyorum. Yapılacak tek şey başka bir şehre taşınmak gerekiyor gibi. Tek başıma olsam kolaydı ama çok temkinli adım atmam gerekiyor. Ve tek başına olmak çok zorluyor durumu, en azından babası verdiği sözleri tutsaydı bu kadar koymazdı; bir şekilde başarırdım. bana bıraktığı borçları ödemek zorunda kaldım. Ne yapacağımı kestirmem çok güç. Bir şekilde düzelteceğimden eminim ama çok zaman kaybetmekten korkuyorum. Cevaplarınız için cidden çok teşekkürler. En azından birine anlatmak iyi geliyor.

  27. Merhaba zeynep hanım bu site beni okadar mutlu ettiki anlatamam. benim şuan imam nikahlı bir birlikteliğim var.yaşım 37 anne olmak istiyorum fakat devlet memuru olduğum için cesaret edemiyorum.daha önceki yorumlarınızda idarenin kafayı takıp uğraşacaklarını yazmışsınız bunlarda beni korkutuyor.yaşımdan dolayı zaman kaybetmek istemiyorum.ne yapmalıyım

  28. Süper bi blog..elinize dilinize saglik bende yaklasik 6 aylik hamileyim ve evli degilim… sewgilimle 2 yildir berabriz.. kendisi bebege hazir olmadgni soyluyor karara gore yakinda ayrilacagiz 🙂 doğum icin 1 ay snra amerikaya gidiyorm ve geri tr ye donermiyim bilmiyorumm.babasinin fikri degsiirse aile olmak isterse tabiki..ama yinede Iyiki bu karari vermisim iyiki bebegim yasiyor sewgiler😉

    • Teşekkürler Derya!
      Bebeğinle mutlu bir hayat diliyorum,
      insan çocuğu babasıyla beraber büyüsün istiyor ama olmayınca da olmuyor… dilerim ki o adam, bebeğinin babası olduğunu idrak eder (hazır olmamak biraz tuhaf geliyor bazen…). kolay rahat bir doğum diliyorum, amerikadaki doğumlar türkiyedekinden farklı yaptırılıyprmuş ama eminim se araştırırsın bunları,

      sevgiler

  29. “İyi ki”lerle, cesaretlerle dolu bi blog.. Elinize, dilinize, yüreğinize sağlık anne cesaretli anne adayları 🙂 6 yıldır bir ayrıla bir barışa yürüttüğümüz bir beraberliğimiz var 30 mayısta üniversiteden mezun oluyorum ve 3 aylık hamileyim 🙂 23 yıllık hayatımda yaptığım en çılgınca şey bebeğimi dünyaya getirmeye karar vermem oldu galiba ve zerre pişmanlık duymuyorum 🙂 sadece bunu aileme nasıl söylemeliyim bilmiyorum çünkü benim evlenmem için daha önümde beş sene varmış, yani en azından ailem böyle söylüyor.. Sevgilimin ailesi duruma razı, benimle aynı heyecanı paylaşıyorlar 🙂 ve beni daima sevcek bi adamın varlığı bir kez daha iyi ki dedirtiyor 🙂

    • Kömür prensescim,

      çok teşekkürler! biliyor musun çok içimde kalan bir şey var, birbirilerini hala ve çok severek çocuklarını büyüten anne-babalara çok özeniyorum. Hatta sırf bu yüzden bir gğn bir çocuk daha yapabilirim! Galiba sen ve sevgilin çocuğunuzu böyle mutlulukla büyütebileceksiniz, ne kadar güzel!

      Annenler sen,n için başka hayaller kurmuş olabilir ama senin hayatının yeni bir gerçekliği var ve belli ki bu güzel bir gerçeklik. Annem bana hamileyken babam hayatlarını yaşayamayacaklarını düşünüyormuş biraz. sonra ben doğunca çok sevinmiş, “ellerine sağlık, çok güzel yapmışsın” demiş anneme. Dilerim ki annenle baban da torunlarını görünce çok mutlu olur ve neşeli birer anneanne ve dede olurlar. 5 sene sonra yapsan torun peşinde koşmak daha zor olacaktı onlar için :))

      Mailine geç de olsa cevap evrdim, bu arada. sevgiler

  30. Evlilik dışı bir hamileliğim var sevgilim bebeği istemiyor ailemin haberi yok onlardan ayrı yaşıyorum ve ailemin hiçbir şekilde haberi olmaması gerekiyor doğduktan sonra bakamayacağım için çocuk esirgeme kurumuna vermeyi düşünüyorum nufusuma geçirmek zorunda kalıcaM nufusuma geçtiği taktirde benm ailem bir şekilde bunu öğrenebilir mi?

    • Merhaba,

      ailenin bunu öğrenmesi mümkün, ama çok düşük bir ihtimal. benzer soruları daha önce burada yazmıştık, bulup okuyabilirsin, evlat vermekle ilgili bir yazı ve devamında yorumlar var…. eğer ailen şüphelenirse senin vukuatlı nüfus örneğini doğumları da görecek şekilde talep ederlerse görebilirler. bu ragele istenen bir belge değil, durduk yerde gidip bakacakları bir şey değil, dolayısıyla başka yerden duymazlarsa nüfusuna kaydettiğin için de duymazlar kolay kolay.

      daha riskli bir yer, sağlık ocağı. gebelik takibini yapan aile hekimliği, seni sormak için aileni arayabilir, patavatsızlık edebilir. gebelik aile hekimliği sistemine otomatik bildiriliyor. dolayısıyla aile hekimliği kaydını ailenin olduğu yerden baila bir yere taşıman lazım.

      çocuğu nüfusa kaydetmeden birine vermeyi, bırakmayı… sakın düşünme her şekilde başın belaya girer. hapis cezası var, bundan ailen illa ki haberdar olur! çocuğu doğuracaksan bırakabileceğin tek yer esirgeme kurumu. ama kendin bir aile seçerek kurumdan doğrudan onların almasını sağlayabilirsin…

      sevgiler

  31. 5-6 Haftalık hamileyim.2 yıllık bir ilişkim var ve mutluyduk böyle bir şey olacağı aklımızın ucundan geçmezdi 9 gün önce öğrendik hamile olduğumu o günden beri her gün deliler gibi düşünüyoruz geceleri uyuyamıyorum sabahları uyanamıyorum bitmiş durumdayız adeta.
    Cuma günü son sınavıma gireceğim ve mezun oluyorum 22 yaşındayım. O kadar yoğun bir yıl geçirdim ki üniversite, formasyon, yazılım kursu, açık öğretimde başka bir bölüm, öğrencilerim, anadolu lisesinde staj, tek başıma yaşıyorum bir de istanbul da ve daha bir sürü sorun.:. temmuz sonunda kursumun bitmesiyle hepsi bitecek derken böyle bir olay çıktı… aslında sevgilimle çok istediğimiz bir şeydi evlenip çocuk yapmak. Sürekli çocuk hayalleri kuruyorduk ama şimdi bu şekilde nasıl olacak? Ailem benle gurur duyuyor bana aşırı güveniyor tüm çevrenin gözü üzerimde yok şu kadar başarılı yok bu kadar işi tek başına nasıl halledebiliyor demekten kendilerini alamıyorlar. Annemlere tüm yıl boyunca okulu bitirip direk işe gireceğim bana para yollamanıza gerek kalmayacak sizi rahatlatacağım dedim. Şimdi böyle bir durumla karşı karşıyayım nasıl söyleyeceğim onlara? Çok katı bir ailem yok ancak büyük bir hayal kırıklığı… Offf boğuluyorum adeta.
    Sevgilim 30 yaşında o da 2 yıldır o kadar şanssız ki iş başvurularından cevap gelmiyor ya da çok az para veren yerler çağırdı hep şuan işsiz. Bu olaydan sonra bir çok yere cv gönderdi tekrar bu çocuğu çok istiyoruz ama para yok evlilik yok nasıl yapacağız ailelerimizde yok. Bugün gittik evlilik kredisi için bankayla konuştuk. Ama iş yok. Haftaya kadar iş başvurularından belki bir cevap gelir diye bekleyeceğiz. Eğer gelmezse aldırmak zorundayız. Bugün sevgilim bana emin ol ben de çok istiyorum ama eğer iş olmazsa yapamayız o nedenle diğer ihtimali daha çok düşünmeye başla sonra yıkılırsın dedi. Ve çok hassas bir insanım biliyorum yıkılırım.
    Acaba diyorum yine de annemle konuşsam mı her şeye rağmen ona anlatsam mı ancak eğer aldıracaksam anlatıp onu da mahvetmeye hakkım yok aynı zamanda belki çok kızar belki gözünde biterim onu da kestiremiyorum.
    6 gündür istihareye yatıyorum hiçbir rüya göremedim 2 tane türbeye gittim Allah’a yalvarıyorum bir yol göstersin diye. Offff ben ne yapacağım bebeğimden vazgeçmek istemiyorum ama mantıklı da düşünmek gerekiyor. Allah bana bir yol gösterse bir kapı açsın diye dua ediyorum her gün.
    Ne yapmalıyım sizce böyle parasız kredi çekip düğün yapsak sonra kredi öderken bebeği nasıl doğuracağım nasıl büyüteceğiz? Nolur yardım edin çok çaresizim.
    İçimden zorla demeye çalışıyorum kendime belki de aldırmak en doğru olan kurs da bitince girerim bir şirkete çalışırım güzel güzel kariyerim olur sevgilim de girer işe istediğim düğünü yaparım hazır olunca en iyi zamanda birikmiş parayla tekrar deneriz hamile kalmayı ama işte ya olmazsa? Bir de hepsini geçtim bebeğim ya benim karnımdaki…
    Allah kimseye yaşatmasın çok zormuş.

    • Zeynep Hanım lütfen bana bir tavsiyede bulunun, fikrinizi belirtin. Ben ne yapacağım 3 gün içinde karar vermem gerekiyor 11 gün geçti ve ben karar veremiyorum. Çok mutsuzum.

      • Merhaba İşaret,

        iyi ki tekrar yazmışsın çünkü önceki yorumunu görmemiştim -sistem atlıyor bazen, niyeyse.

        durumunu inan ki anlıyorum. ama bebeği çok istediğin de besbelli. bence buraya bütün bunları yazman da aslında bunun “işareti”, birisi sana “hayır aldırma” desin diye yazıyorsun sanki…

        bu zamana kadar zor işler başarmış hayatı çok iyi götürmüş olabilirsin, eğer bebeği doğurursan bundan sonrasında planların biraz aksayabilir, ama bu da göze alınabilir… çünkü yazdıklarından tahmin ediyorum ki sen eğer bu bebeği aldırırsan, sonra başka çocukların olsa bile bu hamilelik aklında kalabilir…

        eğer onu istiyorsan, krediyle yapılacak büyük bir düğün veya maaşı iyi işler olmadan da doğurabilirsin. bir sürü fakir insanın yaptığı gibi. sevgilin şu an işsiz olması şans bile olabilir, eğer doğurmaya karar verirsen ve o zamana kadar uygun bir iş bulamazsa, o bebeğe bakar sen çalışırsın – biz de öyle yapmıştık, biraz zor oldu ama pişman değilim. kiramızı ödemek için bebeğe gelen altınları bozduğumuz oldu. çok iyi koşullarda yaşamıypruz, çocuklarım özel okullarda okumayacak, özel doktorlara -gerçekten gerekmedikçe- gitmeyecekler ama bir şekilde devam ediyor hayat ve mutluyuz.

        unutma ki eğer doğuma karar verirsen, bebek için hazırlanmak için önünüzde 8-9 ay süre var, az bir zaman değil… eminim sen de bu gibi bir sürü şey düşünmüşsündür ama bazen insan panikleyip akıl edemiyor ya, mesela sen eğer hamileliğin ilerlemeden bir işe girersen, ücretli doğum iznin de olur… gözünüzde büyütmeyin, hele ki aileden yana da korkunuz yoksa, bence karar vermeniz gereken şey bebeği ne şartlarda büyüteceğiniz değil, şu anda hayatınızda ona yer olup olmadığı… eğer bu dönemde bir çocuk büyütemeyeceğini düşünüyorsan da, bebeği aldıracak olrusan kendine kızma; besbelli ki en doğrusunu yapmaya çalışıyor ve herkesi birden düşünüyorsun..

        kafanın karışık olduğu çok belli,
        bildiğim kadarıyla 8. haftaya kadar süren var, 3 gün sonra karar vermeye kendini zorlamak yerine bu süreyi biraz daha düşünmek için kullan derim. bu blogda farklı farklı durumları yazmış bir çok kadın ve az sayıda adamın hikayelerini okuyabilirsin, başka sitelere de bak ..

        ne zaman istersen yaz, sevgiler, selamlar

    • Zina yapip Hemde hamile kaliyorsun sonrada istisareye yatip türbelerden medet umuyorsun. Bir defa zina en büyük günahtir heleki senin cocugunda evlilik disi olacagi icin agzi gevsek olacaktir. Türbeden medet umuyorsan sen daha bu kafayla cok devam edersin. Namazsiz dua Kabul olmaz istersen hatim indir yine Kabul olmaz. Bu halinlede allahin huzuruna cikip yaptigin ahlaksizlik icin yardim isteyecek Kadar arsiz arlanmaz biriysende o yardimi daha cok beklersin. Allah senin gibilere rahmet nazariyla bakmaz aksine lanet etmistir. Bu kuranda ve hadislerde ap acik bellidir.

      • “zina en büyük günahtir” öyle mi? mesela savaş çıkarmaktan, insanları bombalamaktan, kadınlara tecavüz etmekten, çocukları öldürmekten daha büyük “günah” yani, sevdiğin biriyle, ondan başka kimseden “onay” almadan sevişmek ve bir çocuğu dünyaya getirmek? ama bir kadın istemese bile onunla evlenmek, hatta kadının rızasını da sormadan onun adına kararlar almak günah değil, di mi? zina değil çünkü nikah var. nikah olunca çünkü “hakkınız” “helaliniz” oluyoruz biz sizin, ve kadın istiyor mu diye bakmadan onunla ilişkiye girmek (bilginize: bunun adı tecavüzdür) ve istiyor mu diye sormadan çocuk doğurmaya zorlamak günah değil di mi? maşallah!

        ya sizin bu yazdıklarınız var ya, dini sırf sizin kafalardan tanısak baya bi saçma bir şey sanacağız İslam’ı. Şimdi siz gerçekten tutarlı filan buluyor musunuz kendi söylediklerinizi?

        Her neyse, bu sizin kendi görüşünüz, tutarlı olup olmadığı beni çok ilgilendirmiyor. Rica etsem dininizi kendi içinizde yaşar mısınız? Biz çünkü pek merak etmiyoruz sizin çarpık din yorumlarınızı.

        • yahu siz hiç hak hukuk nedir bilmez misiniz? çocuğun babası eşim değil diyen kadınlara yol gösteriyorsunuz peki çocuğun gerçek babası ve kadının kandırdığı eşinin hakları ne olacak, tuturmuşsunuz bir kanun kanun diye kanunlar bu konuda ne diyor kimin hakkını koruyor acaba? anlamadım ki tavsiyeleriniz ancak başkasını kandırır ama vicdanınız varsa kendinizi kandıramazsınız. bu siteyi kuran sözde kendine hangi misyonu yüklediğini iyi anlamalı. Herkesin görüşüne sonsuz saygım vardır, ben şahsen din gelenek görenek gibi olguların koyduğu kuralların bir nedeni olduğunu anlayabilecek kapasitediyim, dindar mıyım hayır değilim, geleneğe göreneğe bağlı mıyım hayır değilim ama özellikle bu konuda koyulan kuralların sosyolojik, tarihsel nedenleri var? soyun sağlıklı devamı ve karışmaması gibi…hani kardeşler ilerde bilmeden neyse…din olmasaydı da etik, dürüstlük denen kavramlar var, tutturmuşsunuz evli olmasam da çocuğun babası bakmak zorunda diye iyi tamam bu şekilde çocuğun bakma sorumluluğunu da(maddi külfet anlamında) kolayca üstünüzden atma yolunu bulmuşsunuz çocukta mirasçı oluyormuş …oo külliyen hazıra kondunuz ne mutlu size…. ama o çocuk babasını sorduğunda ya babası kanuni değil de duygusal anlamada da yanında olmazsa yani onu bu konuda tutan hiç bir zorunluluk yok sonuçta o zaman çocuğunuza ne diyeceksiniz? ya da çocuğunuz size hangi gözle bakacak… hevesleriniz ve nefsinizle hareket ediyor sorumluktan kaçınıyorsunuz, nefsinizin istekleri doğrultusunda kolaycılığa kaçıyorsunuz, resmi bağlı olmamak(evli olmamak); size ve birlikte yaşadığınız kişiye gönlünüzce hareket serbestliği sağlıyor olabilir ama uzun vade de işler düşündüğünüzün tersine yürüyecek bundan emin olabilrisniz. burda sizin yapamadığınuız yapan sorumluluktan öz veriden fedakarlıktan kaçınmayan evli insnaların yuvasını bozan insanlara da yol gösteriyorsunuz üstelik bunlar size normal geliyor çok acı bir durum gerçekten :(, aynısını kendiniz için düşünün beraber yaşadığınız kişi yarın bugün başka bir insandan çocuk sahibi olursa hani yine evlenmeden ya da sizle yapmadığını bir başkasıyla yapmaya yani evlenmeye karar verirse bir başkasıyla ne düşürsünüz, biliyorum bu yorumu yayınlamayacaksınız ama bunu ben zaten size yazdım bence geç olmadan aklınızla değilde birazcık kalmışsa kalbinizle oturup bir düşünün ve yaşlanmadan kendinizle yüzleşin yoksa yaşlılıkta geçmişe bakarak yaşayacağınız için muhtemelen aksi bir ihtiyar olacaksınız,

      • Elalemin derdi seni mi gerdi, dini yorum yapmak istiyorsan git dini sitelere gir.. Burada saçma sapan yorumlar yapıp insanların içinde bulundukları durumları daha da zorlaştırma.. Senin gibi yobazlar 10-12 yaşında çocukların evlendirilmesine ses çıkarmaz, 3-4 kadın almayı kendine hak görür.. Neyse daha çok şey yazarım ama sizin gibi yobazlardan iğreniyorum..

      • Sen kimsin nesin ki doğmamış bir bebeğin ağzının gevşek olabileceğini söylüyorsun. Bu gücü sana kim verdi hem orada o kadar din demişsin lanetlenmiş demişsin hem de kendin aciz insan bedeninle sadece Allah’tan gelebilecek olanlara hüküm veriyorsun sen kimsin nesin önce bunu bil. Allah affedendir, sen biliyor musun ki o insanın içini yaşadıklarını da yorum yapabiliyorsun. İşte asıl senin gibiler dinsiz bu dünyada biz insanlar inanıyoruz Allah’a el açıyoruz Allah’tan yardım bekliyoruz Allah bilir hangi kuluna yardım edeceğini hangi kulunu affedeceğini hangi kulunu nasıl sınayacağını ona nasıl evlat vereceğini onu lanetleyip lanetlemeyeceğini. Senin gibiler kendini üstün zannediyor sen misin Allah’ın kulu hakkında karar verecek olan sen misin bebeğin ağzının gevşek doğmasını sağlayacak sen misin hangi duanın kabul olup olamayacağını bilen. Özürlü çocuğu olanların sakat çocuğu olanların hepsi zina yaptı da oldu, ya da bir sürü dinsiz imansız insanın çocuğu senden benden güzel doğdu neden ağzı gevşek değil işte bunları sen bilemezsin Allah bilir ne isterse Allah yapar, yaşatır kullarına. Allah yanlış yapanı da affeder hem de senin gibi şirk koşarcasına konuşanlardan bile daha çok affedebilir(bak affedebilir diyorum affeder demiyorum çünkü benim böyle bir yetkim yok Allah bana sadece insan olmayı vasıf gördü ben de onun kuluyum.). Allah seni affetsin böylesine kesin hükümlerle konuşup; tanımadığın bir insana böylesine aşağılayıcı konuşabildiğin için. Ayrıca sen nereden biliyorsun ki kimin nasıl dua ettiğini ne kadar namazında olduğunu nasıl istiareye yattığını. İşte senin insanlar böyle burunlarını her şeye soktukça, söylediklerini bilmedikçe, kendini üstün görüp saçma sapan yorumlar yaptıkça diğer insanlar İslamdan dinden soğuyor. Yazık çok yazık.
        Allah hepimizi affetsin, hepimiz kuluz, hepimiz insanız, hepimizin aklı nefsi var, Allah yaratandır her birimizin içini dışını bilir kimin günahlarını affedeceğini kimi lanetleyeceğini kime neler çektireceğini nelerle sınayacağını her şeyi Allah bilir.

  32. Kusura bakmayın ama bir tahminde bulunmak istiyorum, ben bir psikoloğum kesinlikle yanılıyor olabilirim ama zanndersem evlilikle ilgili geliştirdiğiniz tüm düşünceleriniz ve bu düşüncelerinizle ilgili kullandığınız tüm arguman ve savunma mekanızlarının(inkar,red,görmezden gelme polyanacılık, yansıtma vb) arkasında muhtemelen küçük yaşta başınızdan geçmiş bir taciz olayı olabilir. bilinç altındaki bu durum bilinç üstünde bu sitedeki şekliyle açığa çıkmış, yansımış olabilir…böyle bir durum söz konusuysa sitede hikayenizi paylaşırsanız daha doğru tespitler yapabilme imkanı elde edilebilir…sağlıklı düşünemediğinizi düşünüyorum…zira böyle içler acısı bir duruma düşmek ayrı bir olay(zorunluluklar, hayat koşulları,yapılan hatalar vs) bu durumu savunmak ise apayrı bir olay. bu size ağır gelebilir ama durumu kabullenmeye bakıp bir psikologla terapiye başlamanız doğru olabilir ilaçların pek etkili olabileceğini düşünmüyorum…..

  33. beraber yaşadığınız kişinin sadece sizinle yaşamadığını ve iki çocuk sahibi olduğunuz bu kişinin daha önce evlenip boşandığını ve bu kişiyle yaş farkınızın da en az 15-20 olduğunu zannediyorum, ailenizinde (beraber yaşadığınız kişinin varlıklı olması sebebiyle) maddi sebepler yüzünden bu duruma ses çıkarmadığını düşünüyorum. herkez sizin gibi şansl(!) ve akıllı(!) değil, ilgili durumu ne kadar allayıp pullasanız başka türlü göstermeye çalışsanız da sizin koşullarınızda bu durumu savunmak bir kurtuluş yolu olsa gerek

  34. Merhabalar, bende 10 haftalık hamileyim fakat şu ana kadar hiç kolay olmadı. Bebeğimi doğuracağıma karar verdim. Babası en baştan çok sevinmişti ama ailesinin baskısından dolayı kararını değiştirdi. O ve ailesi aldırmamı istediler, ben hayır diyince hersey tam bir kabusa döndü. Ben devlet kurumunda çalışıyorum, çocuğumun babasının annesi bana o iş kazanmayı yardım etti. Şimdi de beni tehdit edip işime son verdireceğini söylüyor bebeğimi aldırmazsam. Evlilik dışı hamilelik işten atılma sebebidir disiplin hükümlerine göreymiş. Öyle bir şey var mı gerçekten? Bilir misiniz? Şu an izindeyim de nasıl döneceğimi bilmiyorum. Ne yapabilirim? Bana cevap verip yardım ederseniz çok sevinirim.

    • Merhaba; bence zor ve çok doğru bir karar vermişsiniz. Ben 10. haftaya 1 gün kala bebeğimi aldırdım ve pişmanım, tek söyleyebileceğim mecburdum gerçekten mecburdum. Her gün aklıma geliyor ve çok üzülüyorum hele o kayıp hissi, karnına dokunduğun an onun yok olmasının hissi, onunla ilgili kurduğum hayallerin yok olmasının verdiği his işte tüm bunlar yaşanılmadan anlaşılamayacak hisler ölümden de kötü bir his kimse benim yaşadıklarımı yaşasın istemem bebeğimi aldırmamak için çok mücadele verdim ve en son yenik düştüm son gün aldırdım. Siz bunu yapmamışsınız kararlı olun ve hiçbir şeyden korkmayın artık iki kişisiniz biliyorum çok zor ve karışık bir psikolojidesiniz ancak mutlu olmaya çalışın bebeğinizi de üzmeyin. Hemen evlenmeye çalışın babasıyla hayaller kurmaya çalışın o bir erkek olduğu için annelik duygusunu anlayamayacak ta ki bebeğini görüp kucağına aldığı an baba olduğunu hissedecek. Aileyi de torun sahibi edeceksiniz oğlunuz çocuğu dersiniz. Umarım fikirlerini değiştirirler ve umarım işsiz kalmazsınız. Çok mutlu kalın.

  35. merhaba, site evlenmeden doğurmak konsepti üzerine kurulmuş ama bir bebeği bekarken nüfusa geçirmekle ilgili de çok soru olduğu için kendi deneyimimi yazmak istedim. ben kendimin bile doğurmadığı bir bebeği çok kolay nüfusuma geçirdim. annesi tarafından terk edilmiş bir bebeği. bebeği doğuran kadın nüfusta, kütüğünde hiçbir kayıt görünmesini istemediği için ne kimlik çıkardı ne de mahkeme yoluyla çocuğu evlatlık vermeyi kabul etti. normalde yasalara uygun olarak bir çocuğu evlat edinmek için önce durumu polise bildirip bulunan çocuğu devlet yurduna vermeniz, sonra evlat edinmek için başvurmanız, sıra size geldikten sonra, (tabi ki yıllar sonra) devlet görevlileri maaş, aile hayatı, yaş vs. inceledikten sonra uygun görürse çocuğu almanız gerekiyor. evlilerin daha şanslı olduğunu belirtmeme gerek yok sanırım. ancak sizin başvurunuz sonuçlanana kadar çocuk başkasına da verilebilir. bu tür prosedürlerle uğraşacak durumda değildim. bebek zaten bana bağlanmıştı, başkasına verilmesi ihtimalini göze alamazdım, kimsesiz çocuklar yurduna veremezdim. yurtlardaki şartları aşağı yukarı biliyorsunuzdur.

    ben de nüfus müdürlüğüne gidip çocuğumu evlilik dışı doğurdum, babası kabul etmiyor. kendi soyadımı vererek kimlik çıkartmak istiyorum dedim. 5 dakika içinde kimliği elimdeydi. baba ismi kısmına istediğiniz bir ismi yazıyorlar, boş bırakılamıyor. kızım şu an 10 yaşında ve çok mutlu bir çocuk. yaptığım şey yasalara uygun değildi belki ama o anda kızım için en doğru şeydi. yasalar her zaman insanın yararına olmuyor maalesef.

  36. Ben 22 yaşındayım sevgilimden hamileyim ama ailem bilmiyor bebek 3 haftalık düşürmek mi mantıklı kaçmak mi mantıklı ne yapacagimi bilmiyorum ailem sevdiğim çocuğu istemiyor gece gündüz ağrı kesici içiyorum bebek düşsün diye ama içinde paramparça bana bi akil verin ne olur üstelik birde çocuğun annesi babası yok düğün yapacak parasi bile yok sizce ne yapmalıyım kaçmalı o çocuğu doğurmalı miyim yoksa düşürmeli miyim

  37. Ben suan 21 yasındayım ve 5.5 aylık hamileyim erkek arkadasım benimle evlenmek istemiyor. Aileside istemiyor beni. Ailemle yasıyorum bunu anneme Nasıl söylerim bilmiyorum. Çocuk doğacak bu saatten sonra aldırılmıyorda. Lütfen yardım edin annemin bunu kabullenmesi lazım ve ayrı eve çıkmamız lazım bian önce söylemem gerek napicam bilmiyorum..

  38. Nolursunuz cevap verin benim durumumu yasayan var mı? Ailem cok katı. Annemle babam ayrı annem ve abimle yasıyorum bina aile apartmanı. Taşınmamız gerek bian önce. Napicam Nasıl şöylenir boyle bir durum yardım edin az zamanım kaldi..

  39. Ben 22 yasindayim sevdiğim adam ise 31 yaşında ve evli maddi durumu cok cok iyi 4 aydir bir iliskimiz var ve benden bir çocuk istiyor ama ben hem istiyor hemde cevre korkusundan istemiyorum bu ay hamile kalma riskim yüksek çünkü korunmadik hamile kalir isem sizce aileme bunu nasil aciklayabilirim.
    Eğer bir çocuğumuz olur ise nüfusuna alacağını biliyorum .
    Evli bir erkek ile cocuğumu nasil bağdaştirabilirim sizce hamile kalir isem nasil bir yol izlemeliyim lütfen yardimci olur musunuz ?

  40. slm arkadaşlarım ben 12 yıllık evliyim tüpbebek aşılama denedik ama malesef çocuğum olmadı 12 yıldır çocuk özlemi çekiyorum zor durumda olan arkadaşlar evlilik dışı hamile kalanlar bebeginizi asla ve asla anne karnında bile olsa canına kıymayınız o kadar çok çocuk özlemi çeken insanlara bebeğinizi veriniz allah rızası için 0536 475 7931 numaradan ulaşabilirsiniz bebeginize seve seve annelik yaparım

    • ÖNEMLİ:
      Çocuğunuzu evlat vermenin ve evlat edinmenin resmi yolları var ve bu yollar dışında hareket ettiğiniz zaman ciddi cezalarla karşılaşıyorsunuz. İstemediği gebelik içinde olan arkadaşlar, bebeği yasa dışı yoldan başkasına teslim ederseniz aileniz vb zaten öğrenecek.
      Resmi prosedür inanın ki zor değil, SHÇEK’e gidip bebeğinizi şu veya bu kişiye evlatlık vermek istediğinizi söylüyorsunuz. böylece bebek o aileye resmi olarak veriliyor ve bebeği alan aile de 1 sene kontrol ediliyor. Bundan sonra bebeği kendi nüfuslarına alabiliyorlar.

      Evet, bu işlemi yaparken de bebek önce öz annesinin nüfusuna kaydediliyor ancak bu kayıttan kimsenin haberi olmuyor. Babanızın tesadüfen nüfus dairesinde bu kaydı görmesi, bir gün evlendiğinizde eşinizin karşısına çıkması gerçekten çok zor. (Nüfusa kayıtla ilgili bu maddenin değiştirilmesi için hep birlikte mücadele etmek gerek…)

      ECRİN HANIM, içinde bulunduğunuz zor durumu anlıyorum, iyi niyetli olduğunuzu tahmin ediyorum. Bu nedenle telefon numaranızı buradan silmeyeceğim. Bu numaradan size ulaşacak kişi olursa lütfen kayıt dışı iş yapmaya kalkışmayın (bu durumda bebek sizden alınır, bir daha da verilmez), öz anneleri zor durumda bırakmamaya çok çok özen göstermelisiniz. Unutmayın ki, 9 aylık hamilelik süresi boyunca bebeği istemeyen, zor durumdaki bir kadın, doğurduktan sonra ondan vazgeçmek istemeyebilir… Size evlat edinme için normal yollara başvurmanızı öneriyorum (sitede bilgisi var). Ayrıca, “bebeğinizin canına kıymayınız” gibi yargılayıcı cümleler kurmayın. Kimse hamile kalıp kürtaj olmayı istemez. Ama o bebeği doğurmak bazen mümkün değil… bunu yaşayanlar yeterince üzülüyorlar. Bazen insan kendi hayatı, hatta ailesinin hayatı ile, hamileliği sürdürmek arasında seçim yapmak zorunda kalabiliyor.
      sevgiler,
      Zeynep

  41. Ya ben bir yıldır evliyim ama eşim çok çocuk istiyor ama hamile kalamadim ondan fakat doktora gittik ikimzdede sıkıntı yok eşim çok üzüldü ben hamile kalamadim diye sonra çocuk olsun diye başkası ile yattım sanırım hamile yim fakat doğum esnasında ortaya çıkacak diye çok korkuyorum lütfen bana yardımcı olun ne yapmam lazım

    • 1) Doğum esnasında bunun ortaya çıkması pek mümkün değil.
      2) 1 sene çok kısa bir süre, doktor da ikinizde de problem olmadığını söylemiş, çocuk eşinizden de olabilir, aynı dönemde iki kişiyle birlikte olduysanız çocuğun kimden olduğunu kesin bilmeniz zor, ancak babalık testiyle oluyor bildiğim kadarıyla.
      3) Onu bunu bırakın, hem çocuk, hem kendiniz ve iç huzurunuz, hem eşiniz ve eğer başka biriyse çocuğun babası açısından, dürüst olmalısınız. gerçeği bilmeye hakları var.

  42. Ben 20 yaşında üniversite öğrencisiyim 15 haftalık hamileyim ve bunu 1 hafta önce öğrendim yumurtalıklarımda kist olduğu için reglimin gecikmesini umursamamıştım. Öğrendiğimden bu yana hep aldırmak istedim ama zamanı geçtiği için hiç bir doktor kabul etmedi. En son 3 gün önce aldırmak adı altında gittiğim doktorda parmaklarına kadar incelediğim kızımı doktorda aldıramayacağımı söyledikten sonra aslında aldırmayı istemediğimi farkettim. Ailem henüz bilmiyor nasıl açıklayacağımıda bilmiyorum tahmin edersiniz ki evlilik dışı ve hayatımı asla birlikte sürdürmek istemediğim birinden kendisinin haberi dahi olsun istemiyorum aslında ama bu minik kızımada haksızlık gibi geliyor ailemin kabul etmeme şansı var ve yalnız kalacağım öğrenci halimle ve gebeliğim bu kadar ilerlemişken işe girip çalışıp çocuğumu nasıl büyüteceğimi bilemiyorum okulumu bırakmam gerekicek şu durumda psikolojim tamamen alt üst olmış durumda nasıl bi yol izlemeliyim ne yapmalıyım hiç bilmiyorum

  43. Evlilik disi oldugu icin yanlis bilginiz var ben polise sordum 5 yildan basliyotmus hapis cezasi evlilik disi oldugu zaman cocuk nufusada gecmez babasi ve annesi belli degil cunku yanlis yapiyorsunuz o zamn herkes cocuk yapar kizlarin hicbiri evlenmez namus diye bisey olmaz

    • Neyin cezası 5 yılmış çocuk nasıl nüfusa geçmezmiş annesi babası belli olmazmış bu konu hakkında zerre fikriniz Yok belli zaten zor bir dönemden geçen anne adaylarının psikolojilerini de bozup vebal almayın…

    • Verdiğiniz bilgi doğru değil. Oldukça geç gördüm, yorumunuzu silmiyorum. Polis bunları en iyi bilen yer değil. 18 yaş altı ilişkilerde şikayete bağlı olarak cinsel suç gibi işlem yapılabilir, bunun dışında evlenmeden çocuk yapanların hapis cezasıyla karşılaşması filan gbi bir şey asla asla söz konusu değil. insanları yanıltmaya hakkınız yok. namus konusundaki görüşlerinize kimse katılmak zorunda değil. “namus diye bir şey” uğruna işlenen cinayetleri biliyoruz, cinayet işleneceğine namus diye bir şey olmasa daha iyi olur bence!

  44. 16 yaşında arkadaşım var imam nikahlı ve resmi nikahı yok hamile doktora nasıl gidecek yardımcı olur musunuz

  45. Merhaba, öncelikle çok teşekkür ediyorum size aydınlattığınız için..
    Benim sorum şu boşandım resmi olarak Mayıs ayında,şuan iddet süresi içerisindeyim imam nikahlı bir birliktelik yaşıyorum ve çocuk sahibi olmak istiyoruz.. hamile olursam ve doğum iddet süresi bittikten 1-2 ay sonra gerçekleşirse nüfus kaydı eski eş üzerine olurmu, yada şimdi ki birlikte yaşadığım eşimin kendi üzerine aldırmasında sorun teşkil eder mi… Bir de iddet süresinden sonra resmi nikahlı evlenince sorun olmaz biliyorum ancak şuanki eşim zaten evli, boşanmadı henüz, çocuğu o istiyor, kendi nüfusuna geçirmeyi de…öyle olursa benim kendi ailem annem babam vukuatlı nüfus kaydında bekar olduğum için ben torunları olduğunu görürler mi? Öğrenmek istediklerim bunlar.. Biraz uzun oldu ama.. Şimdiden teşekkürler

    • Merhaba,

      öncelikle, benzer pek çok soru cevaplamış olduğum için çoktandır soru cevağlamıyprum, bunu sitede de belirttim. Bu yorumu okuyanlar vakit ayırıp sitede dolaşırlarsa birçok sorunun cevabını bulabilir. Bazı konuların cevabıysa bende de yok maalesef.

      sizin durumunuza gelirsek, iddet müddeti dolduktan sonra doğum yaparsanız bebeği babasının üstüne kaydedebilirsiniz, eski eşinizin konuyla bir ilgisi kalmaz. eğer henüz hamile değilseniz, mahkemeye başvurarak iddet müddetinin kaldırılmasını isteyin. size gebelik testi yapılacak negatif çıkarsa süre mahkeme kararıyla kaldırılacak, beklemenize gerek yok. (pozitif çıkarsa mahkeme süreyi kaldırmaz. testi mahkemeye başvurmadan önce kendiniz bir yapın bence.)

      anne babanz nüfusa gidip sizin “aile ilişkilerinin göründüpü vukuatlı nüfus kaydınızı” isterse, evet görürler. ama neden istesinler ki?

      birçok yorumda yazdığım gibi size de söylemek istiyorum, mesele neyin nereye nasıl kaydedildiğinden önce, kimin neden haberdar olduğundan önce, sizin kendinize, doğacak çocuğa karşı sorumlu ve dürüst davranmanız. bu 9 aylık bir süreç değil. anneniz ve babanızdan, bir çocuğunuz olduğunu ömrünüz boyunca saklamak size ağır bir yük olmaz mı?

      evet, çocuğunuzun babası evli olsa da onu kendi nüfusuna kaydettirebilir. ama, hamile olmadığınıza göre daha rahat düşünebiliriz bu konuyu, neden işleri karıştıralım ki? ya boşanmaktan vazgeçerse? dava uzarsa? bu durum davada delil olur filan diye saklamanız gerekirse? neden bu tür tatsızlıklarla uğraşasınız? bunların hiçbirinde problem olmasa bile şunu unutmayın ki, hayatta her şey mümkün ve sevdipiniz kişi bebeğiniz doğmadan hayatını kaybedebilir. bebeği nüfusuna geçirmeden, babası olduğunu tanımadan önce ölürse iş iyice karışacak. arapsaçı davalarla uğraşacaksınız. size de bebeğe de zorluk. “o boşansın siz evlenin öyle yapın” demiyırum ama özel bir aceleniz yoksa en azından önce kendi iddet müddetinizi kaldırmayı ve sevgilinziin boşanmasını beklemeniz daha kolay… sevgiler.

  46. Ne guzelde insanlara cesaret vermeye calismissiniz.. Ben 2 cocuk annesiyim.. henuz bosanmadik. Yuvami yikan bekar fahise hamile imis.. ne dersiniz dogursun degil mi.. evli bir adamdan bilerek cocuk sahibi olmak cok etik degil mi cok normal.. Dogursun hadi.. ya yikilmaya calisilan yuvam ve cocuklarimin vebalini odeyebilecek mi.. Allah var.. sizin gibi dusunen insanlari Allah islah etsin

    • Durumunuza üzüldüm Seval Hanım. Fakat “yuvanızı yıkanın” o doğmamış bebek olmadığını lütfen unutmayın. Sizin çocuklarınız gibi o da bir çocuk sadece. Eşinizle ilişkilerinizi bilmiyorum yorum yapmak da bana düşmez ama hakaret ettiğiniz o kadının, çocuğu tek başına yapmadığını da size hatırlatmak isterim. Burada çok çeşitli nedenlerle evlilik dışı çocuk doğurmayı seçen veya buna mecbur kalan insanları suçlamadan önce kendi eşinize bakın. Herkesin hayatı kendine, ben olsam benden başkasıyla ilişki kurmuş adamı hayatımda istemem. Bu ilişkiden bir çocuğu olsa da olmasa da, öyle bir adamla işim olmaz. Çocuklarına destek olmasını talep ederim o ayrı, ama o adamla yuva filan olmaz. Başka bir kadından çocuğu olması sadece bir sonuç aslında; bu adamın “yuvasını” çoktan bozmuş olmasının sonucu.

Yorum yazabilirsiniz (kaydolmaya gerek yok)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s